Last Update:
 
फुलोरा
मला दोन मुलं आहेत. भावकीत आमची शेती कमी आहे. वडिलांनी नऊ एकर शेती विकली. दोन एकर मागे ठेवली. त्यांनी कधीच संसाराची काळजी केली नाही. त्याचा फार वाईट परिणामही झाला. त्यामुळे आमची गावात पतच राहिली नाही. लहानपणापासून सगळे आमच्याकडं तुच्छतेनेच बघत असत. लहान वयात याचा वाईट परिणाम होतो. आत्मविश्‍वासही कमी होतो. आपण जगायलाही लायक नाही, अशी स्वतःची समजूत होते. जसं लोक आपल्याला बोलतात तसे आपण आहोत, अशी आपली समजूत होते. आई भोळी होती.

Wednesday, November 26, 2014 AT 05:30 AM (IST)

ग्रामसभेत एकमतानं ठराव केला आहे. गावाच्या बाहेरच्या कोणालाही शेती विकायची नाही. एक तर गावात शेती विकायला कुणी काढत नाही. गावातील काही लोक असे आहेत, त्यांची शेती गावात आहे परंतु गेल्या दोन- तीन पिढ्या ते बाहेरच आहेत. आज तरी त्यांच्यापैकी कोणी गावात येऊन राहील अशी परिस्थिती नाही. अलीकडील पिढीचा तर गावाशी संपर्क नाही. कसेल त्याची जमीन हा कायदा झाला, तरीही मूळ मालकांच्याच नावावर शेती आहे. कूळ म्हणून कोणीही आपल्या नावावर लावून घेतलेली नाही.

Tuesday, November 25, 2014 AT 05:45 AM (IST)

मुलगा पदवीधर आहे. लग्नाचा आहे. एकुलता एक आहे. घरी पिढीजात व्यापारधंदा आहे. नोकरचाकर आहेत. कुटुंबातील लोक परंपरावादी आहेत. जो काही आपला व्यापार-उद्योग चालला आहे, तो परमेश्‍वरकृपेने चालला आहे. ईश्‍वराची कृपा असल्याशिवाय काहीच घडत नाही, त्यामुळे आपल्या व्यापार-उद्योगात जे काही मिळतं त्यातील काही रक्कम धर्मादाय करतात. अशा कुटुंबातील मुलगाही असाच असला पाहिजे. कारण मुलावर नाही म्हटले तरी कुटुंबातच संस्कार होतात.

Monday, November 24, 2014 AT 04:45 AM (IST)

पूर्वी नदीला पूल नव्हता. अलीकडेच नदीला पूल झाला. त्यामुळे रहदारी वाढली. नदीच्या पलीकडे चार मैलांवर शहर आहे. शहर वाढत आहे. शहरात कारखानदारी वाढत आहे. पूर्वी शहरात केवळ बाजारपेठ होती. कारखानदारी नव्हती. त्यामुळे शहराची मोठी वाढ झाली नव्हती. आता कारखाने सुरू झाले आहेत. वस्ती वाढणार आहे. तेथे रोजगारासाठी बाहेरचे लोक येत आहेत. आज जरी त्यांची शहरात राहण्याची सोय होत असली तरी भविष्यात परिस्थिती वेगळी राहणार आहे.

Saturday, November 22, 2014 AT 05:30 AM (IST)

मला मुलाची काळजी वाटत आहे. दहावीला आहे. नापास होणार नाही. पास होऊ शकतो. चांगले गुण मिळणार नाहीत. माझ्या भावाची दोन्ही मुलं चांगले गुण मिळवून पुढे शिकत आहेत. आमची तशी मोठी शेती नाही. पाच एकर शेती दोघा भावांत आहे. दोघं एकत्र आहोत. काही जोडधंदेही हंगामाप्रमाणे करतो. आमचं आयुष्य काबाडकष्टांतच जाणार आहे. मुलांचं आयुष्य असं जाऊ नये यासाठी आमची सगळी धडपड आहे. शेतीवर तर पुढे त्याची उपजीविकाच होणार नाही.

Friday, November 21, 2014 AT 05:45 AM (IST)

बायको गरोदर आहे. नववा महिना आहे. घरात मुलगा होणार की मुलगी यावर चर्चा सुरू आहे. आईचं मत "मुलगा होणार' असं आहे. वडलांना वाटतं मुलगी व्हावी. आम्ही सहा भाऊ आहोत. मी सर्वांत लहान आहे. सगळे भाऊ एकत्र असलो तरी एकत्र राहत नाही. पाचही भाऊ नोकरी आणि धंद्यासाठी बाहेरगावी राहतात. सगळी तीस एकर शेती मीच बघतो. वडलांच्या प्रभावामुळे मी शेतीच कसण्याचा निर्णय घेतला. तरी मला शेती कसत असूनही लग्न जमविण्यात अडचण आली नाही. ती इतरांना येताना दिसते. बायकोही पदवीधर आहे.

Thursday, November 20, 2014 AT 05:15 AM (IST)

योग्य वयात लग्न केलं पाहिजे. माझं लग्नाचं वय झालं आहे. कायद्याप्रमाणे आहे. आमच्या जमातीत पूर्वी फार लवकर लग्न होत असत. फार पूर्वी म्हणजे अगदी माझ्या आई-वडलांचंही लग्न हे त्यांना कळू येण्यापूर्वीच झालं आहे. माझी आई मला सांगते- तिच्या आईचं लग्न तर पाळण्याला बाशिंग बांधून झालं होतं. असा हा काळ झपाट्यानं मागे पडून माझ्या पिढीपुढे आता कायद्याप्रमाणे लग्न करण्याची पद्धत अंगवळणी पडू लागली आहे. आता आमच्यातही शिक्षणाचा प्रसार झाला आहे.

Wednesday, November 19, 2014 AT 04:45 AM (IST)

मला दोन मुलं आहेत, तशी दोन्ही मुलं गुणी आहेत. दोघांत फार अंतर नाही. लहानपणापासून दोघे एकत्रच वाढले. त्याची एकामेकांची सवय झाली आहे. मोठा शाळेत नेहमी पहिला नंबर पटकावतो. दुसरा कधीच पहिला आलेला नाही. खरं तर दुसरा हुशार आहे. एकपाठी आहे, तरी तो थोडाही अभ्यास करीत नाही आता अभ्यासच त्याने केला नाही तर पास तरी कसा होणार? त्याला मी समजावूनही सांगतो. बायकोही त्याची काळजी करते, त्यामुळे घरात चिंतेचे वातावरण आहे.

Tuesday, November 18, 2014 AT 05:15 AM (IST)

माझ्या वाट्याला दहा गुंठे शेती आली आहे. गावाला लागूनच शेती आहे. आम्ही चौघे भाऊ आहोत. चौघेही बाहेरगावी नोकरीला असतो. तीन भावांनी शेती आमच्या शेजाऱ्याला विकली आहे. माझी दहा गुंठे शेती शेजाऱ्याला लागून आहे. मला त्यांचा त्रास सुरू आहे. मी शेती विकणार नाही, असे सांगितले आहे. दहा गुंठ्यांत फार काही पिकणार नाही. मला परवडणारही नाही. त्यातून मी गावातही राहत नाही. मला गावातील पंचानीही सांगितले आहे. त्यांच्या नादाला लागण्यापेक्षा शेती विकून टाक.

Monday, November 17, 2014 AT 05:15 AM (IST)

आम्ही नवरा-बायको मजुरी करतो. मजुरी चांगली मिळते. एकच मुलगा आहे, चौथीत शिकतो आहे. गावातील मोठ्या लोकांचीही मुलं शाळेत आहेत. आमचा मुलगा सर्वांत हुशार आहे. यंदा शिष्यवृत्तीच्या परीक्षेला बसला आहे. शाळेतील गुरुजी त्याला विशेष मार्गदर्शन करतात. आमच्यासारख्या गरिबांच्या मुलांसाठी ते घेत असलेली इतकी बघून आमच्या डोळ्यांत पाणी येते. एकदा माझ्या बायकोने गुरुजींना तिला राहवलं नाही म्हणून विचारलं, गुरुजी तुम्ही आमच्या पोरासाठी इतकी मेहनत का घेत आहात.

Saturday, November 15, 2014 AT 05:30 AM (IST)

गावामध्ये होजिअरीचे दुकान आहे. मी शेतीवाडी सांभाळून दुकान चालवतो. काहीतरी व्यवसाय असावा, असं वाटल्यावरून मी दुकान सुरू केलं. व्यवसाय करून पैसा कमवावा ही माझी त्यामागे भावना नव्हती. शेतीची कामं बारमाही नसतात. माझी अकरा एकर बागायती शेती आहे. शेतीची सगळी कामं बायकोच बघते. त्यामुळे मला बराच वेळ मिळतो. आपल्याकडे असलेल्या वेळेचा सदुपयोग करावा, असं वाटत होतं. बरेच दिवस मी काय करावं याच विचारात होतो.

Friday, November 14, 2014 AT 05:45 AM (IST)

अलीकडेच वडील वारले. ते जरी आज आपल्यात नसले तरी ते आपल्याभोवती कुठेतरी आहेत अशा भास होतो. ते हयात असतानाही त्यांनी आपली जबरदस्ती कधी केली नाही पण काही बाबतींत ते फारच आग्रही होते. त्यांचा हा आग्रह कधी कधी टोकाचा वाटू शकतो, पण तो आमच्या फायद्यासाठी असतो, याची जाणीव आज ते नसताना होते. त्यांनी दाखविलेल्या मार्गाने आम्ही जरी निघालो असलो तरी काळ बदलतो आहे. आता आमचे निर्णय केवळ आमच्यापुरते नाहीत. आमच्या मुलांच्या पायातही आमचे जोडे येऊ लागले आहेत.

Thursday, November 13, 2014 AT 05:30 AM (IST)

माझं लग्न होऊन पाच वर्षं झाली. मला मूलबाळ अजूनही झालेलं नाही. तपासणी केली आहे. एक तर अशा वेळी बायकांची तपासणी करतात पण मी स्वतःहून प्रथम माझीच तपासणी करून घेतली. माझ्यात काही दोष नाही असं निदान झालं. बायकोची तपासणी करावी असं आई-वडिलांचं मत आहे. तिच्या माहेरच्यांनी तशी तपासणी केली आहे, असं मला माझ्या बायकोनेच सांगितलं आहे. तिला मूल होणार नाही. तिच्या गर्भाशयाच्या पिशवीची वाढ झालेली नाही. उपचार करूनही फरक पडणार नाही, असं डॉक्टरांनीही सांगितलं आहे.

Wednesday, November 12, 2014 AT 05:30 AM (IST)

गावात दहावीपर्यंत शिकलेली बरीच मुलं आहेत. खरंतर दहावीपर्यंत त्यांना वरती ढकलतच नेलं आहे. दहावीची परीक्षा केंद्राची असते. तेथे खरी कसोटी लागते. त्यातूनही गावातील लोकांनी एक मार्ग शोधून काढला आहे. दहावीच्या परीक्षेत सगळं गाव मिळून कॉपी पुरवते. यात आपण काही गैर करीत आहोत, असं कोणालाच वाटत नाही. उलट सगळं गाव एकत्र येऊन कार्यरत होतं. असा मार्ग अवलंबूनही सगळे काही पास होत नाहीत. कॉपी करण्यासाठीही अभ्यास करावा लागतो.

Tuesday, November 11, 2014 AT 05:45 AM (IST)

गुरुजी निवृत्त झाल्यावर गावातच राहिले. बरीच वर्षं एकाच गावात सेवा केली. त्यांच्या मूळगावीही काही नव्हतं. जवळचे नातेवाईकही गाव सोडून जिथं चारा मिळेल तिकडं गेले होते. आजवर कुठल्याच पिढीने कधी शाळेची पायरी चढली नव्हती. त्याची त्यांना गरजच वाटली नाही. कष्ट हेच आपल्या पाचवीला पुजले आहेत, ही धारणा इतकी पक्की होती, की त्या बेड्या तोडण्याचं मानसिक बळ पहिल्या पिढीकडे नव्हतं. तो काळही तसाच होता. त्याकाळचं ते अपत्य होतं.

Monday, November 10, 2014 AT 05:30 AM (IST)

आईची शाळा खरी, की मास्तरची शाळा खरी? काहीतरी कुठेतरी चुकतंय. एवढं मात्र खरं की मोड फुटलेल्या अक्षरांचं वावर आतल्या आत जळून गेलं... अक्षरच वास सुटल्यासारखी कुबट कुबट... कुं भारखेडं सोडलं, की चढ लागायचा. मग कौश्‍याआत्याचा मळा. नंतर नदी उतरून चढली, की दहिवद गाव लागायचं. मग सरळ डांबरी रस्ता. थोडं अंतर चालत चालत गेलं, की पीरसायबाबाचं देऊळ. एका हातानं पाया पडायचं, की पुढे तवंग लागायचा. अन्‌ आता रसलपूर गाव स्पष्ट दिसू लागायचं.

Sunday, November 09, 2014 AT 02:45 AM (IST)

पंचायतीत बसलो आहे. आज पंचायतीची बैठक आहे. सगळे पंच नवीन आहेत. मी सगळ्यांत तरुण आहे. कायद्याची पदवी घेऊन गावातच शेतीवाडीचं काम बघतो आहे. माझ्या चारही चुलत्यांची पस्तीस एकर शेती मीच कसतो आहे. त्यांची मुलं शहरात नोकरी, काम-धंद्यासाठी गेली आहेत. मी ठरवून गावी राहिलो. त्या वेळी माझं लग्न झालं नव्हतं. स्वतंत्र वकिली करावी, त्यात नाव व पैसा मिळवावा, ही आमच्या कुटुंबातील सगळ्यांचीच इच्छा होती. मी वेगळा विचार केल्याने अनेकांच्या भुवया उंचावल्या.

Saturday, November 08, 2014 AT 05:45 AM (IST)

पदवीधर झालो. पुढं काय करायचं हे आधीच ठरवलं होतं. ते मी कोणाला बोललो नाही. मला शेतीच कसायची होती. मला त्यातच आवड आहे. आवडीचं काम करावं असं कुणालाही वाटतं. प्रत्येकाची आवड-निवड वेगळी असू शकते, नव्हे असतेच. पदवी पदरात पडली पाहिजे हे मी ठरवलं होतं. यश मिळविण्यासाठी निश्‍चय करावा लागतो. कुणालाही वाटेल हे आपोआप घडलं आहे, खरं तर हे आपोआप घडलेलं नाही. त्यासाठी आपण तसा निश्‍चय केला पाहिजे. तो केला, की पुढं तसं घडायला सुरवात होते. सुरवात चांगली होते.

Friday, November 07, 2014 AT 05:00 AM (IST)

गावात घबराट पसरली आहे. गेले दोन दिवस गावात वाघ आला आहे. काल एक बकरी घेऊन गेला आहे. वाघ कधी गावात आलात नव्हता. गावापासून जंगल तसं जवळ आहे. या जंगलात पूर्वी वाघ होते. डोंगराच्या पलीकडे जो डोंगर आहे, तेथून वाघ येऊ शकतो. कारण तेथे वाघाचा वावर आहे. पण डोंगर पार करून वाघ आमच्या गावापर्यंत कधी येत नाही. दहा वर्षांपूर्वी असाच एक वाघ आला होता. तोही दोन दिवस मुक्काम करून निघून गेला. पुन्हा कधी आला नाही.

Thursday, November 06, 2014 AT 05:30 AM (IST)

माझ्या शेजारी भावाची एक एकर शेती आहे. त्याला ती विकायची आहे. शेती आपल्या शेजाऱ्याला विकावी, असा ग्रामसभेतही ठराव झाला आहे. भाऊ गावात राहत नाही. त्यामुळे गावाने जे काही ठरवलेले असेल ते मला बंधनकारक नाही, अशी त्याची समजूत आहे. आमची वडिलोपार्जित दोन एकर शेती आहे. त्यांतील एक एकर मला मिळाली आहे. भावाने गावातील काहींना शेती कसण्याकरिता देऊन पाहिले. त्यातही त्याने ज्याचे आमचे पूर्वीपासून वैर आहे, त्यांना शेती दिली. ही त्याची चूक होती.

Wednesday, November 05, 2014 AT 05:15 AM (IST)

माझी शेती भाऊच कसतो. मला सरकारी नोकरी आहे. माझ्या बायकोलाही चांगली नोकरी आहे. मुलंही आपापल्या क्षेत्रांत प्रगती करीत आहेत. मला माझ्या कुटुंबाची काहीच चिंता नाही. आमची दोन भावांत अठरा एकर शेती आहे. माझ्या वाट्याची नऊ एकर शेतीही भाऊच कसतो. गेल्या पंधरा-वीस वर्षांत भावाने शेतीतील काहीच मला दिलेले नाही. उलट काही ना काही सबबी सांगून त्याने माझ्याकडून पैसे नेले आहेत. मी पैसे देणे बंद केल्यावर माझ्या बायकोकडून गोड बोलून तो पैसे काढत असतो.

Tuesday, November 04, 2014 AT 05:30 AM (IST)

मोठा पाऊस झाला. नदीला पूर आला. नदीचं पाणी गढूळ होतं. मासे त्यामुळे भुलतात गडबडतात. अलीकडेच निवडणुकीची रणधुमाळी झाली. रणांगणावर सर्व काही माफ असतं असं म्हणतात. तेथे जो जिंकतो तो सिकंदर असतो. जो हरतो त्याचा कोणी घोष करीत नाहीत. त्याच्या मागेही कोणी जात नाहीत. यशाच्या मागेच लोक असतात. यश मिळविल्यावर अवलंबिलेल्या मार्गाचं कौतुक होतं. वाईट मार्गाचंही लोक कौतुक करू लागतात. ही सगळी किमया जी आहे ती यशामध्ये आहे. यश तर एकालाच मिळतं.

Monday, November 03, 2014 AT 05:45 AM (IST)

आमच्या घरी एक मुलगी लग्नाची आहे. चारचौघींत उठून दिसणारी आहे. आमचं एकत्र कुटुंब आहे. सहा भावांमध्ये सगळ्यात लहान भावालाच एकच मुलगी आहे. आमच्या घरात पूर्वीही मुलगी जन्माला आली नव्हती. आमच्या चार- पाच पिढ्यांची माहिती तर आमची आजी सांगते. आजीचं वय शंभरीच्या घरात असावं. कारण मोठ्या भावाचं वयच ऐंशीच्या पुढे आहे. पाचही भावांना प्रत्येकी पाच मुलं आहेत. आमची वडिलोपार्जित नऊ एकर शेती होती. आता सत्तर एकर शेती आमच्या एकत्र कुटुंबाची आहे.

Saturday, November 01, 2014 AT 05:00 AM (IST)

कोणत्याही गावी गेल्यावर ओळखीच्या माणसांना आपण भेटतो. ओळख जुनी झाली, की विसरूनही जाते. घाईगडबडीचे काहींना आयुष्य मिळाले आहे. जे आयुष्य आपल्या वाट्याला आले आहे, त्याविषयी कुरकुर न करता, आनंदाने जगण्याची कला काहींना जमलेली असते. जे काहींना जमले आहे, ते सगळ्यांनी प्रयत्न केला तर अशक्‍य नाही. जगात अशक्‍य काहीच नसतं, असं थोर लोक बोलतात. सगळेच थोर नसतात. त्यामुळे आपल्यासारख्याने शक्‍य वाटणारी गोष्टही अशक्‍य वाटते. मनात भीती तयार होते.

Friday, October 31, 2014 AT 05:45 AM (IST)

मी शहरात असतो. मिळतील ती कामं करतो. बायको-मुलं गावीच आहेत. शहरात त्यांना आणावं तर त्यांचा खर्च झेपणार नाही. शहरात खेड्यापेक्षा मिळकत जादा आहे, तरी इथे खर्चही मोठा आहे. कधी कधी मनात विचार येतो, बायकोला आणि दोन्ही मुलांना शहरात आणावं. त्यात एक अडचण आहे. ती अडचण बायकोची आहे. तिला शहरात राहणं आवडत नाही. तीही गावात मोलमजुरी करते. तिलाही अलीकडे मजुरी चांगली मिळते. कारण गावातही मजुरांना चांगला पगार द्यावा लागतो.

Thursday, October 30, 2014 AT 05:00 AM (IST)

माझी नऊ एकर शेती एका ठिकाणी आहे. जिरायती आहे. पावसावर अवलंबून आहे. पाऊस वेळेवर झाला, तर दोन-चार वर्षे पुरेल एवढं किमान पिकतं. रान काळंभोर आहे. सुपीक आहे. पिकं चांगली येतात. पण पाऊस वेळेवर व्हावा लागतो. मी एकूलता आहे. वडील आता थकले आहेत. मला सरकारी नोकरी आहे. आजपर्यंत मला शेतीची चिंता वाटली नाही. कारण शेतीची सगळी कामं वडीलच करीत आले आहेत. माझी नोकरी अजून बारा वर्षे आहे. मी शेतीत काम केलं आहे. शेतीची सगळी कामं मला येतात.

Wednesday, October 29, 2014 AT 05:30 AM (IST)

बायको महिलांचा बचत गट चालवते. आमचं लग्नं झाल्यावर बायको म्हणाली, "मला काही तरी करायचं आहे.' मला सरकारी नोकरी आहे. माझी नोकरी फिरतीची आहे. महिन्यातील बरेच दिवस मी बाहेरगावी असतो. आम्ही तालुक्‍याच्या गावी राहतो. गावी लहान शेती आहे. शेती माझा चुलतभाऊ कसतो. माझे आई-वडील मी लहान असतानाच वारले आहेत. मला आईचा चेहरा थोडा आठवतो. वडलांचा चेहरा काही आठवत नाही. माझा सांभाळ माझा चुलत्यांनी केला. मी हुशार असल्याने त्यांनी मला शिक्षणासाठी प्रोत्साहन दिलं.

Tuesday, October 28, 2014 AT 05:30 AM (IST)

मला एकुलती एक मुलगी आहे. मुलीला सुरवातीपासूनच शहरातच शिक्षणासाठी ठेवलं आहे. हेतू हा आहे, की तिला पुढच्या आयुष्यात वागताना काही अडचणी येऊ नयेत. काळही बदलत निघाला आहे. आम्ही जरी शेतकरी समाजातील असलो तरी आमच्या मुलांनी वेगवेगळ्या क्षेत्रांत गेलं पाहिजे असं आम्हालाही वाटतं. आता आधुनिक काळात वेगवेगळ्या क्षेत्रात संधी निर्माण झाल्या आहेत. ही संधी सहजासहजी कशी प्राप्त होणार? पूर्वी तर ठराविक संधी होत्या. आता त्याचे स्वरूप पूर्णपणे बदलले आहे.

Monday, October 27, 2014 AT 05:15 AM (IST)

आमचं एकत्र कुटुंब आहे. कुटुंबप्रमुख दोन नंबरचा भाऊ आहे. मोठा भाऊ शेतीची सगळी कामं पाहतो. तीन भाऊ वेगवेगळी कामं करतात. शेती एकत्र आहे. मी सगळ्यात लहान आहे. माझा स्वतंत्र व्यवसाय आहे. शेतीमधून जे काही उत्पन्न मिळतं त्याची वाटणी होते. स्वतंत्र कामधंदा करणारे जे आहेत त्याचा हिशोब हा त्यांच्याकडेच असतो. त्यांचा प्रत्येकाचा स्वतंत्र धंदा आहे. त्यांना कुटुंबातून मदत केली आहे. पण त्यांना केलेली मदत ही परतफेडी करण्यासाठी होती.

Friday, October 24, 2014 AT 05:30 AM (IST)

आम्ही दोघे भाऊ आहोत. दोघांत एक वर्षाचं अंतर आहे. आम्ही वेगळे झालो, त्या वेळी तीन-तीन एकर शेती वाट्याला आली होती. मी मोठा आहे. लहान भावाने वेगवेगळे कामधंदे करून आता बरीच संपत्ती जमा केली आहे. गावात आता याचीच शेती सगळ्यात मोठी आहे. माझी शेती तीन एकरच आहे. माझं त्याचं कधी पटलं नाही. त्यामुळे त्याच्याशी मी फार संबंध ठेवीत नाही. आमच्या दोघांच्या बायका सख्ख्या बहिणी आहेत. मला एकच मुलगा आहे. तो शिकतो आहे.

Thursday, October 23, 2014 AT 05:00 AM (IST)

नोकरीतील जबाबदारीमुळे मला कुटुंबाकडे लक्ष द्यायला पुरेसा वेळच मिळत नाही. याची मला राहून राहून खंतही वाटते. आमचं कुटुंब लहान आहे. मला एकच मुलगी आहे. बायकोला लग्नापूर्वीपासून सार्वजनिक कार्याची आवड आहे. तिने समाजकार्याची पदवीही घेतली आहे. समाजकार्याविषयी माझ्याही मनात बरेच गैरसमज होते. त्यामुळे मीही अशांना फारसं जवळ करीत नसे. लग्न करतानाही मी विचार केला- लग्नानंतर बायको आपलं समाजकार्य थांबवेल. प्रपंचासाठी कुठेतरी नोकरी पकडेल.

Wednesday, October 22, 2014 AT 11:27 AM (IST)

 
 
About Us | Contact Us | Ad Rate Card | RSS
© Copyrights 2014 Agrowon.com - All rights reserved.
of
Powered By: