Last Update:
 
फुलोरा
वडलांचं वय आता ऐंशीच्या घरात आहे. मला शहरात चांगली नोकरी आहे. बायकोही नोकरी करते. एक मुलगा आहे, तोही आता नोकरीला लागला आहे. वडील गावी असतात. आमची सात एकर बागायती शेती आहे. वडील स्वतःच शेतीत लक्ष घालतात. सगळा ऊस आहे. शेतीवर एक नवरा-बायकोचं जोडपं आहे. त्याच्यामुळे वडलांना आधार आहे. आमचा एक विचार होता. शेती कोणाला तरी भागाने लावावी, वडलांना आपल्याकडे शहरात आणावं. औषधोपचारांचा विषय काढून एकदा मी त्यांना घेऊन आलो. त्या वेळीही त्यांची तयारी नव्हती.

Thursday, July 31, 2014 AT 05:30 AM (IST)

मी स्वतंत्र व्यवसायाला सुरवात केली आहे. घराण्याची व्यवसायाची परंपरा नव्हती. आम्ही शेतकरी कुटुंबातील आहोत. त्यामुळे परंपरागत व्यवसाय सोडून काही वेगळं करावं असं मला वाटलं. आमच्याकडे फार तर कोणी तरी कुठली तरी नोकरी पकडतो. कारण कमी-अधिक का असेना, त्याला दरमहा पगार मिळतो. नोकरी ही ज्याच्या त्याच्या कुवतीप्रमाणे मिळते. मलाही थोडीफार खटपट करून नोकरी मिळू शकली असती. तशी अनुकूल परिस्थिती होती. मला तो मार्ग तुलनेने सोपा होता.

Wednesday, July 30, 2014 AT 05:30 AM (IST)

माझी तीन एकर शेती भाऊ कसत होता. माझी नोकरी परगावी आहे. त्यातून दर तीन वर्षांनी बदली होते. नोकरी सांभाळून काही वर्षं मी स्वतः शेती कसण्याचा प्रयत्न केला परंतु माझी धावपळ होऊ लागली. मला शेतीकडे लक्ष देणं शक्‍य होईना म्हणून मी एक जोडपं शेतीवर घर बांधून ठेवलं. त्याने माझ्या शेतीची कामं बघून इतरही कामं करावीत, असं मी त्याला सांगितलं होतं. त्याचाही मला चांगला अनुभव आला नाही. त्याला आधार होईल, असा माझा विचार होता पण त्याचा त्रासच होऊ लागला.

Tuesday, July 29, 2014 AT 05:45 AM (IST)

बायको माहेरी गेली. आम्ही तीन भाऊ एकत्र राहतो. मी सगळ्यात लहान आहे. दोघे भाऊ शेती कसतात. मला नोकरी आहे. माझं नुकतंच लग्न झालं आहे. बायकोही पदवीधर आहे. शेतकरी कुटुंबातील नाही. त्यांचा लहान व्यापार आहे. त्याच्याकडे शेतीत काम कोणीच कधी करीत नाही. माझ्या दोन्ही भावांच्या बायका शेतकरी कुटुंबातील आहेत. त्यांना शेतीच्या कामाची सवय आहे. शेतीमधील सगळी कामं त्या करतात. सकाळी लवकर उठून स्वयंपाक करून शेतावर जातात. माझे दोन्ही भाऊही दिवसभर शेतावरच असतात.

Monday, July 28, 2014 AT 05:30 AM (IST)

आमच्या एकत्र कुटुंबात एकही मुलगी जन्माला आली नाही. माझ्या वडलांचे त्यांना सोडून सहा भाऊ आहेत. त्यांना बहीण नाही. माझे आजोबा मात्र एकटेच होते. त्यांना भाऊ-बहीण नव्हते. त्यांना चुलतभावाची शेतीही वारस नसल्याने मिळाली होती. एकट्याला सत्तर एकर बागायती शेती कसावी लागणार होती. त्यांना सात मुलं झाली. शेतीला मनुष्यबळाची मोठी गरज असते. कारण घरचं मनुष्यबळ नसेल तर शेती कसणं कठीण जातं. पूर्वी आजच्यासारखी यंत्रंही निघाली नव्हती.

Saturday, July 26, 2014 AT 05:30 AM (IST)

नवीन परिचय झाला की मी त्यांची जात विचारून घेतो. अनुभवातून मी काही गोष्टी शिकलो आहे. पूर्वी मला असं करावं लागायचं नाही. माणसाच्या पेहरावावरून त्याच्या संभाषणामुळे त्याची जात सहजच कळत होती. आपापल्या जातीच्या वैशिष्ट्याप्रमाणेच त्याची दिनचर्या असायची. अलीकडे यात बरीच मोडतोड झाली. जे झालं आहे ते तर चांगलंच झालं, याविषयी तक्रार करण्याची गरज नाही. आता जातीप्रमाणेच व्यवसाय करणारेही कमी झाले आहेत. असे व्यवसाय आता टिकले नाहीत.

Friday, July 25, 2014 AT 05:30 AM (IST)

गावातील एकत्र कुटुंबं कमी होत आहेत. पूर्वी ही संख्या मोठ्या प्रमाणात होती. कारण गावातील सगळ्यांची उपजीविका ही शेतीवरच होत होती. शेती हा एकत्र कुटुंबाचा धागा होता. शेतीला मनुष्यबळाची गरज असते. आजही वेगवेगळी यंत्रं आली, तरी मनुष्यबळाअभावी शेतीची कामं अडून बसतात. नव्या यंत्रांमुळे कष्टाची बचत झाली आहे, त्यामुळे यंत्रंही उपयोगीच आहेत. यंत्रांमुळे कमी वेळेत काम होऊ शकतं. आता तर मानवी श्रम हे महाग पडतात.

Thursday, July 24, 2014 AT 05:15 AM (IST)

मुंबई  - या आर्थिक वर्षअखेरीपर्यंत देशाची आर्थिक घडी बसण्यास सुरवात होणार आहे. त्यामुळे यंदा आर्थिक विकासदर सहा टक्के राहील, असे भाकीत नोमुरा या संस्थेने वर्तवले आहे. अर्थव्यवस्था मोठ्या प्रमाणावर सावरण्याचे हे आशियातील सर्वांत मोठे उदाहरण ठरेल, असेही नोमुराचे म्हणणे आहे. आर्थिक विकासाचा आलेख वाढत राहणार असून, 2015- 16 मध्ये विकासदर सात टक्‍क्‍यांवर जाईल, असाही तिचा अंदाज आहे. 2003 ते 2010 या काळात देशाचा विकासदर 8.4 टक्के होता.

Wednesday, July 23, 2014 AT 05:30 AM (IST)

मुलगा पदवीधर झाला आहे. आमची तीन भावांत तीन एकर शेती आहे. आम्ही तिन्ही भाऊ नोकरी करतो. शेती चुलत भाऊ कसतो. आमच्या भावांतील कोणीच शेती कसू शकणार नव्हता, कारण त्यातून आपली उपजीविका होणार नाही. नोकरी हाच एकमेव पर्याय होता, त्यामुळे आम्ही तिघांनीही शिकून नोकरी पकडली असली, तरी शिकत असतानाही आम्ही छोटी-मोठी नोकरी करूनच शिक्षण घेतलं होतं. त्याचा मोठा अनुभव पुढे आमच्या कामाला आला.

Wednesday, July 23, 2014 AT 05:30 AM (IST)

वडील माझ्याकडेच राहतात. मला चांगली नोकरी आहे. माझं कुटुंबही लहान आहे. माझी दोन लहान मुलं शाळेत शिकत होती. आम्ही नवरा-बायको नोकरीमुळे सतत बाहेरच असायचो, त्यामुळे वडिलांची चांगलीच मदत होत होती. आमची मुलं आमच्यापेक्षा वडिलांशीच जवळीक साधून होती, कारण तेच त्यांच्या सान्निध्यात फार काळ असायचे. माझे वडील हे स्वावलंबी होते. आपला स्वयंपाक ते माझ्याकडे राहत असतानाही स्वतःच करीत असत. ही त्यांची सवय कोल्हापूरला तालमीत असल्यापासूनची होती.

Tuesday, July 22, 2014 AT 05:45 AM (IST)

मला दोन मुली आणि दोन मुलगे आहेत. मला नोकरी होती. बायकोही काम करीत होती. मुलांनी शिक्षण घेतलं. त्यांना चांगली नोकरीही मिळाली. सगळ्यांची लग्नं झाली आहे. आपापल्या क्षेत्रांत मुलं प्रगती करीत आहेत. मी आता नोकरीतून निवृत्त झालो आहे. शरीर अजूनही निरोगी आहे. काही काम करावं असं वाटतं. माझी बायको अलीकडेच वारली. मुलं वेगवेगळ्या गावी असतात. माझं माझ्या मूळ गावी काही नाही. दोन एकर जिरायती शेती होती, ती माझ्या लहान भावाला मी दिली आहे.

Monday, July 21, 2014 AT 05:45 AM (IST)

मला समाजकार्याची आवड आहे. घरची शेतीवाडी चांगली आहे. आमचं एकत्र कुटुंब आहे. आजोबा गावचे सरपंच होते. त्यानंतर आमच्यातील कोणीच सामाजिक कार्यात फार भाग घेतला नाही. पुढाकार घेतला नसला तरी सार्वजनिक कामाला मदत करीत आले आहेत. माझे पाच चुलते आहेत. माझे वडील सर्वात मोठे आहेत. तीन नंबरचे चुलते घराचा सगळा कारभार बघतात. त्यांनीच आजोबानंतर घराला पुढं आणलं आहे. माझ्या वडिलांनी अगर कोणत्याच चुलत्यांनी कधीच कोणताही व्यवहार केला नाही.

Saturday, July 19, 2014 AT 05:15 AM (IST)

माझ्या एका नातेवाईकाचे अलीकडेच निधन झाले. आमच्या समाजात त्यांना फार मान होता. आमचा समाज पुढे यावा, यासाठी त्यांनी पदरमोडही केली आहे. समाजातील काही लोक शिकून वेगवेगळ्या व्यवसायांत व नोकरीतही वरच्या पदावर गेले आहेत. त्यांना फार मोठी प्रसिद्धी मिळाली नाही. कारण ते अशा प्रसिद्धीपासून दूरच राहिले होते. त्यांना ते आवडतही नव्हते. इतर लोकांनी समाजासाठी काहीही न करता समाजाचे नाव घेऊन सत्तेतही वाटा मिळविला आहे. त्यांना समाजाशी काही देणे-घेणे नाही.

Friday, July 18, 2014 AT 05:30 AM (IST)

माझे एक मित्र आहेत. खरं तर परिचित आहेत. प्रत्येक परिचित मित्र असतोच असे नाही. माझे ते नोकरीतील सहकारी आहेत. ते अतिशय गरिबीतून आले आहेत. पण त्यांच्याशी बोलताना ते इतक्या गरिबीतून आले असतील असे कधीच जाणवत नाही. त्याविषयी ते कधीच तक्रारीच्या सुरातही बोलत नाहीत. त्याची त्यांना गरज वाटत नसावी. त्यांच्याविषयी जवळच्याकडून काही माहिती कळते. कधी कधी आपणहून विषय काढला तर ते एवढंच बोलतात. खरं शिक्षण हे गरिबीमुळेच मिळते. गरिबी ही शिक्षा देऊन शिक्षण देत असते.

Thursday, July 17, 2014 AT 05:15 AM (IST)

आमची दीड एकर शेती आहे. सामाईक विहीर आहे. उन्हाळ्यात सगळ्या विहिरी जरी कोरड्या पडल्या तरीही आमच्या विहिरीला पाणी असतं. आमच्या विहिरीचं पाणी गावातील लोक पिण्यासाठीही वापरतात. गावाला नदीही आहे. नदीवर धरण असल्यामुळे नदीला बारमाही पाणी आहे. शेती हाच आजही आमचा मुख्य व्यवसाय आहे. शेतजमीन चांगली आहे. आमच्या भागातील एक सधन गाव म्हणून ओळखलं जातं. गावातील शेतकरी कष्टाळू आहेत. गावात मुलगी देताना सगळे म्हणतात, डोळे झाकून पोरगी द्या.

Wednesday, July 16, 2014 AT 05:45 AM (IST)

दहावीत मुलीला चांगले गुण मिळाले आहेत. आमच्या मुली आता शिकू लागल्या आहेत. आमच्या समाजात मुलींच्या शिक्षणाचं प्रमाण कमीच आहे. एकच अडचण आहे, बायकोला वाटतं, मुलीला दहावीच्या पुढं शिक्षण दिलं, तर मुलीच्या लग्नाचा प्रश्‍न येईल. बायकोनंही मुलीसाठी स्थळ बघून ठेवलं आहे. खरं तर सातवी झाल्यावरच तिचं लग्न करण्याचा तिचा विचार होता. पण तसं घडलं नाही. ज्या मुलाशी लग्न करायचा तिचा विचार होता, त्याने दुसरी मुलगी पसंत केली. त्याने लग्नही केलं.

Tuesday, July 15, 2014 AT 05:45 AM (IST)

सगळं जग बदलत आहे. हा बदलाचा वारा गावातही शिरणार आहे. गावात आलेला अनोळखी माणूस आता शोधणे कठीण झाले आहे. एक माणूस वेळोवेळी गावी येतो. त्याचे राहणीमान साधे आहे. बोलण्यात तो पटाईत आहे. साधारणपणे गावात आलेल्या नव्या पाहुण्याला आपण विचारतो, कुणाकडे आला आहात. खरं तर त्याला कोणा एकाला भेटायचं नसतं. गावात येऊन तो तरुणांच्या बरोबर संवाद साधतो. तो कोणालाही त्याची जात, धर्म असलं काही विचारीत नाही. शिक्षण किती झाले आहे, हेही विचारत नाही.

Monday, July 14, 2014 AT 05:45 AM (IST)

सालाबादप्रमाणे गावातून पंढरीला पायी दिंडी निघाली. गाव तसं लहान आहे. चार हजारांपर्यंत लोकसंख्या गेली आहे. गावाला मोठी शेती आहे. मूळ वस्तीत आता जी वाढ झाली आहे त्यातील बरेच लोक गावात मजुरी करायला आले. संपूर्ण गावही शाकाहारी आहे. पूर्वी कधी मांसाहार करणारे होते की नाही ठाऊक नाही. सगळ्या जाती-जमातींचे लोक आहेत. गावाला पूर्वी गावच्या गरजेप्रमाणे प्रत्येक जमातीचे लोक असावे लागत. त्याप्रमाणे बलुत्याची कामे असत. आता बलुतेदारी इतिहासजमा झाली आहे.

Saturday, July 12, 2014 AT 05:30 AM (IST)

मला कोड आहे, त्यामुळे कोड असलेलीच बायको करावी लागली. माझी तक्रार नव्हती. कोड हा त्वचारोग आहे, त्याविषयी बरेच समज-गैरसमज आहेत. लग्नाच्या बाजारात आपण दिसतो कसे, हेही बघितलं जातं. अंगचे गुण दिसत नाहीत आणि लवकर कळतही नाहीत. त्यामुळे वरवर जे काही दिसतं तेच बघितलं जातं. विवाह संस्था स्थिर होऊनही आता हजारो वर्षं झाली आहेत. विवाह संस्थेवरच समाज उभा आहे. समाजाचा विवाह संस्था हा कणा आहे. कणा ताठ हवा, त्यामुळे यात थोडी ताठरता असली तरीही आपण सहन केलं पाहिजे.

Friday, July 11, 2014 AT 05:15 AM (IST)

माझी एकरभरच शेती आहे. माझ्यासारखी बैलजोडी आमच्या गावातच नव्हे, तर पंचक्रोशीतही कोणाकडे नाही. मला बैलजोडीची हौस आहे. माझ्या वडिलांनाही हौस होती. त्यांच्याकडेही बैलजोडी होती. आमच्या गावाशेजारी एका शेतकऱ्याकडे दोन वासरं होती. ती मला आवडली. मी अधून-मधून त्यांच्याकडे जात होतो. जाताना थोडी चांगली वैरण घेऊन जायचाे. त्या वासरांना मी वैरण घालायचो. आमच्या शेतापासून थोड्या अंतरावरच हे गाव आहे. त्या गावात माझी लहान बहीणही दिली आहे.

Thursday, July 10, 2014 AT 05:30 AM (IST)

मला सरकारी नोकरी होती. बायकोही खासगी शाळेत शिक्षिका होती. आम्हाला तीन मुले आहेत. त्यांनी शिकून नोकरीही मिळविली. तिघेही तीन गावाला असतात. तिघांचेही लग्न झाले आहे. आम्ही नवरा-बायको अधूनमधून त्यांच्याकडे जातो. ते कामात असतात. त्यांना वेळही मिळत नाही. आमची तशी काही तक्रार नाही. एक तर आमची आर्थिक अडचण नाही. दोघांनाही निवृत्ती वेतन मिळते. मी निवृत्त होऊन सात वर्षे झाली. बायको दोन वर्षांपूर्वी निवृत्त झाली आहे.

Wednesday, July 09, 2014 AT 05:45 AM (IST)

सहा जणांची अडतीस एकर शेती एका ठिकाणी आहे. सगळी शेती बागायती आहे. दोन विहिरी आहेत. पाटाचंही पाणी आलं आहे. पाटाचं पाणी आल्यापासून विहिरीच्या पाण्याची पातळी वाढली आहे. उसाच्या पिकाला भरपूर पाणी लागतं. उन्हाळ्यात कधी कधी पाण्याचा तुटवडा पडतो. अलीकडे तर असं वारंवार घडत आहे. विहिरी सामाईक आहेत. विहीर खोदण्यासाठी जी जागा लागते, ती आणि त्यांच्या भोवतीचीही काही जागा ही सामाईक आहे. आमच्या आधीच्या पिढीने एकत्र येऊन या विहिरी खोदल्या आहेत.

Tuesday, July 08, 2014 AT 05:30 AM (IST)

आम्ही दोघे भाऊ आहोत. मी लहान आहे. आई-वडील आहेत. बारा एकर बागायती शेती आहे. भाऊ शिक्षणासाठी शहरात असतो. मीही पदवीधर आहे. वडिलांची इच्छा होती मी सरकारी नोकरी मिळवावी. वडील अजून पन्नाशीही गाठलेले नाहीत. शरीर प्रकृती चांगली आहे. त्यांचे मॅट्रिकपर्यंत शिक्षण झाले आहे. गावातील मॅट्रिक होणारे हे तसे पहिलेच होते. गावातील लोकांना पूर्वीपासून शिक्षणाविषयी फारशी आस्था नाही. याचे कारण गावाला बागायती शेती आहे. गावाला नदी आहे. धरणामुळे बारमाही पाणी असतं.

Monday, July 07, 2014 AT 05:30 AM (IST)

गावात एक बरेच जुने हॉटेल आहे. गावातील लोक तेथे चहापाणासाठीच नव्हे तर एकमेकांशी भेटण्यासाठीही येतात. जागा बरीच मोठी आहे. कितीही वेळ बसले तरी उठा म्हणत नाहीत. बसायला जागा नसली तर आपोआपच लोक उठतात. इथे गावातील सगळ्याच गोष्टीची चर्चा होते. इथेच गावचा सरपंच ठरवला जातो. हॉटेल मालकांनाही त्यामुळे गावात प्रतिष्ठा होती. धंदा फार नाही झाला तरी बऱ्यापैकी होतो. त्याने एक नियम मात्र पहिल्या दिवसापासून केला आहे. उधारी दिली जाणार नाही.

Friday, July 04, 2014 AT 05:30 AM (IST)

एकत्र कुटुंब आहे. तिघे भाऊ आहोत. तिघेही नोकरी करतो. बाहेरगावी असतो. वडील साठी उलटून गेले आहेत. त्यांनी वडिलोपार्जित सहा एकर शेतीवर आता तीस एकर केली आहे. सहा एकर शेतीही आम्ही शिकत असताना जिरायती होती. त्यांनी कर्ज काढून विहीर काढली. त्या वेळी त्यांना अनेकांनी सांगून पाहिलं. आमची शेती वरच्या बाजूला होती. अशा ठिकाणी विहिरीला पाणी लागत नाही. आमच्या शेजारील एका शेतकऱ्याला पाणी लागलं नाही. असा अनुभव असतानाही कर्ज काढून विहीर खोदण्याचा निर्णय घेतला.

Thursday, July 03, 2014 AT 05:15 AM (IST)

मी नोकरीतून नुकताच निवृत्त झालो आहे. बायकोही खासगी नोकरी करते. तिला पगार चांगला आहे. मला एकच मुलगी आहे. तिचं लग्न झालं आहे. तिच्या पसंतीनंच झालं आहे. तिचा नवरा बांधकामाची लहानसहान कामं घेतो. त्याचा काही जम बसलेला नाही. तो सतत अडचणीत असतो. त्यांच्या घरचीही त्याच्यावर जबाबदारी आहे. तो पैशांच्या अडचणीत आहे, असं मला दुसऱ्याकडून कळलं. मुलीनंही मला काहीच सांगितलं नाही. कारण, तिनंच आपल्या पतीची निवड केली होती, त्यामुळे तिच्यावर सगळी जबाबदारी पडली आहे.

Tuesday, July 01, 2014 AT 05:15 AM (IST)

सालाबादप्रमाणे यंदा गावातील गुणवंत मुलांचा गुणगौरव कार्यक्रम होता. ज्या मुलांनी शालेय अभ्यासक्रमात चांगले यश मिळविले आहे, त्यांचा गौरव आम्ही गावकऱ्यांच्या वतीने दर वर्षी करतो. त्यासाठी एक संस्थाही स्थापन केली आहे. कोणताही कार्यक्रम असो, त्यासाठी सार्वजनिक पैसा गोळा करावा लागतो. त्याचा हिशेब ठेवावा लागतो. आपण हिशेब दिला नाही तर मदत करणारे मदत करीत नाहीत. एक आहे चांगलं काम करणाऱ्यांना मदत करण्याची प्रवृत्ती अजूनही मोठ्या प्रमाणात आहे.

Monday, June 30, 2014 AT 05:15 AM (IST)

पंचायतीची बैठक होती. आम्ही सगळेच पंच नवीन आहोत. सगळेच तरुण नाहीत, पण पहिल्यादाच निवडून आलो आहोत. गावावर ठराविक लोकांचं पूर्वीपासून वर्चस्व होतं. त्यांनी गावासाठी चांगलं कामही केलं आहे. कोणाचं वर्चस्व काही आपोआप तयार होत नाही. काही तरी काम करावंच लागतं. काम करण्यासाठीच आपण निवडून येतो. त्यामुळे आपण कामं केली, हे काही नवल नाही. हे खरं असलं तरी अनेकदा आपलं हे काम असूनही काही लोक काम करीत नाहीत.

Saturday, June 28, 2014 AT 05:00 AM (IST)

सार्वजनिक ग्रंथालयात पुस्तके आहेत, वाचक नाहीत. लोक वाचन करीत नाहीत, असं सगळ्यांना वाटू लागलं आहे. गावात वर्तमानपत्रं येतात. ती वाचली जातात. त्यावर गावकरी चर्चाही करतात. असं असूनही पुस्तकं मात्र कोणी वाचत नाही, असं गावात चित्र आहे. गावातील सार्वजनिक वाचनालयातील ग्रंथपालाचा दृष्टिकोन नकारार्थी आहे. त्याला असं वाटतच नाही, की पुस्तकं लोकांपर्यंत पोचावीत. काही पुस्तकं अशी आहेत, ती गावातील लोकांनी वाचू नयेत, अशी आहेत. तरीही अशी पुस्तकं ग्रंथालयात आहेत.

Friday, June 27, 2014 AT 05:00 AM (IST)

मुलगा काहीच कामधंदा करीत नाही. बारावीपर्यंत शिकला आहे. माझी इच्छा होती, मुलाने चांगले शिक्षण घ्यावे. तो बारावी फारसा अभ्यास न करताच पास झाला. पुढचे शिक्षण घेण्याची त्याची इच्छा नाही. त्याच्यावर जबरदस्ती करून चालणार नाही, तरी त्याला समजून तर दिले पाहिजे. त्याला वेगवेगळ्या प्रकारे मी समजून दिले. तो ऐकून घेतो. मला यातील काहीच करायचे नाही, असे तो म्हणतो. आम्ही त्याला असेही सांगतो, की तुला काय करायचे आहे, ते तरी सांग. तेही त्याला काही सांगता येत नाही.

Thursday, June 26, 2014 AT 05:30 AM (IST)

आम्ही सहा भाऊ वेगळे झालो. सगळ्यांची मिळून वडिलोपार्जित नऊ एकर शेती आहे. नऊ एकरांत सहा तुकडे पडले आहेत. आमच्यापैकी एकच भाऊ गावी असतो. तो गावच्या सोसायटीत किरकोळ पगारावर नोकरी करतो. तो चार नंबरचा आहे. वेगळे होऊन तीन वर्षे झाली आहेत. आम्ही वेगवेगळ्या लोकांना शेती कसायला दिली आहे. सगळे भाऊ एकत्र येणे कठीण आहे. आई-वडील असेपर्यंत गावातील भाऊ सगळी शेती बघत होता. सगळ्यांनी नोकरी करूनच शिक्षण घेतलं आहे.

Wednesday, June 25, 2014 AT 05:15 AM (IST)

 
 
About Us | Contact Us | Ad Rate Card | RSS
© Copyrights 2014 Agrowon.com - All rights reserved.
of
Powered By: