Last Update:
 
फुलोरा
मला एकुलता एक मुलगा आहे. शिक्षणासाठी त्याला शहरात ठेवलं आहे. आम्ही सहा भाऊ एकत्र आहोत. मी चार नंबरचा आहे. सगळी शेतीची काम मीच बघतो. बाकीचे भाऊ वेगवेगळे उद्योग करतात. मोठा भाऊ साखर कारखान्यात नोकरी करीत होता, थोड्या दिवसानंतरच त्याने नोकरी सोडून धान्याचा व्यापार सुरू केला. त्यात त्याने भरपूर पैसा मिळविला. इतर भावांनाही त्यानं उद्योगधंदे करण्यासाठी प्रोत्साहन दिलं. त्यांना त्यानं मदतही केली. मला शेतीचीच आवड असल्यानं मी शेतीचीच कामं बघत आहे.

Saturday, September 24, 2016 AT 07:15 AM (IST)

सकाळी उठून मी रानातून एक फेरी मारतो. माझे वडीलही रानातून सकाळी एक फेरी मारत असत. घराजवळच आमची बारा एकर शेती आहे. वडील शेतीची सगळी कामं करीत. मी शेतीची कामं अलीकडे करीत नाही. गडी माणसं आहेत. यंत्रही आली आहेत. पूर्वी इतकी कष्टाची कामही आता नाहीत. काळाप्रमाणे शेतीची काम बदलली आहेत. आता आम्ही शेती खेरीज इतरही कामे करतो. उद्योगधंदे करतो. पूर्वी इतक्या सुविधाही नव्हत्या. आता सुविधा आहेत. त्याचा आमच्या परीनं आम्ही उपयोगही करूून घेत आहोत. काळ बदलतो आहे.

Friday, September 23, 2016 AT 06:30 AM (IST)

लहान भाऊ भांडून वेगळा झाला आहे. खरं तर त्यानं वेगळा होण्याची गरज नव्हती. आम्ही दोघे भाऊ आहोत. मला खासगी नोकरी आहे. लहान भाऊ आईच्या पोटात होता त्या वेळीच वडील अचानक वारले. आमची सात एकर शेती सावकाराकडे गहाण होती. सावकाराचे कर्ज काही फिटलं नव्हतं. पण वडील सावकाराच्या कर्जामुळे वारले की दुसरे काही घडलं, हे आईलाही सांगता आलं नाही. ती कधीच कुठल्या व्यवहारात पडली नाही. आम्हा दोघा भावांना घेऊन ती माहेरी आली. कारण तिला काही तरी आधार हवा होता.

Thursday, September 22, 2016 AT 06:45 AM (IST)

मुलगा पदवीधर झाला आहे. आमची सोळा एकर बागायती शेती आहे. चुलत भावाची बारा एकर शेतीही मीच भागाने कसतो. चुलत भाऊ सरकारी नोकरदार आहे. त्याची बदलीची नोकरी आहे. त्याला एकच मुलगी आहे. पुढे शेती कोण कसणार यामुळे शेती विकण्याचा त्याचा विचार होता. मी त्याच्या शेतीची जबाबदारी घेतली. त्याला मी शेतीतूनही फायदा करून दिला. त्यामुळे त्याने शेती विकण्याचा विचार सोडून दिला. मला तो एवढंही बोलून गेला, तू शेती कसतो आहेस, तूच शेती घे, दुसऱ्याला देण्याची गरजही नाही.

Wednesday, September 21, 2016 AT 06:45 AM (IST)

आम्ही पाच भाऊ आहोत. आमची पाच एकर शेती आहे. शेती वडिलोपार्जित आहे. वडिलांना चार भाऊ होते. त्यांची पन्नास एकर शेती होती. त्यातील काही शेती सावकारी कर्जात गेली. वडिलांच्या भावांनी सावकारी कर्जात गेलेली शेती सोडविली आहे. त्यासाठी त्यांनी शेतीखेरीज इतरही उद्योगधंदे केले. त्यात त्यांना पैसाही मिळाला. त्यांनी ठरवलं होतं. आपली कर्जात गेलेली शेती परत मिळवायची. माझ्या वडिलांनी शेतीखेरीज कोणताही धंदा केला नाही.

Tuesday, September 20, 2016 AT 06:30 AM (IST)

महिलांचा बचत गट आहे. बचत गटात आता मोलमजुरी करणाऱ्या महिलाही सहभागी झाल्या आहेत. त्याचा त्यांना फायदा होत आहे. आपला व्यवहार कसा करावा याची माहिती त्यांना बचत गटात सहभागी झाल्यापासून होत आहे. आपण जी कमाई करतो, त्यातील काही तरी बचत केली पाहिजे. ही जाणीव चांगलीच झाली आहे. पूर्वी असं घडत नव्हतं. रोज जी काही कमाई होते, ती कोणत्या ना कोणत्या कारणांनी खर्च होत होती. एवढेच नव्हे तर मजुरी करणाऱ्या अनेक महिलांना अंगावर उचलही घ्यावी लागत होती.

Monday, September 19, 2016 AT 07:45 AM (IST)

आमच्याकडे एक सालगडी बरीच वर्षे काम करतो. लहान वयात गुरं राखण्यासाठी राहिला. पुढं मोठा झाल्यावर त्यानं शेतातील कामं करणं सुरू केलं. त्याला तसं जवळचं कोणी नव्हतं, त्यामुळे जेथे काम करतो तेथेच त्यानं आपलं घर मानून आयुष्य काढलं. तो वयात आल्यावर त्याचं लग्नही आम्हीच केलं. त्या वेळी एक अडचण आली. लग्न ठरवताना आपली जात सांगावी लागते. तो अगदीच लहान वयात घरातून बाहेर पडल्यानं त्याला जात काही सांगता येत नव्हती.

Saturday, September 17, 2016 AT 06:15 AM (IST)

गावातील दारिद्र्यरेषेखालील कुटुंबाची यादी दर वर्षी केली जाते. यासाठी जे काही निकष आहेत, त्या कुटुंबाचा समावेश हा या यादीत होतो. अशांना काही सरकारी सवलती आहेत. त्याचा त्यांना लाभ होतो. सरकारच्या अनेक योजना अशा आहेत, की ज्या खऱ्या गरजूपर्यंत पोचतच नाहीत. जसं अनेक गावात घडतं तसं आमच्याही गावात घडत आहे. जे लोक या निकषात बसू शकणार नाहीत, त्यांचाही समावेश या यादीत आहे.

Thursday, September 15, 2016 AT 06:45 AM (IST)

मला दोन मुलं आहेत. एका पाठीवर एक झाली आहेत. माझं मत आपल्याला एकच मूल असावं असं होतं. आमच्या कुटुंबात किमान तीन-चार मुलं आहेत. माझे चार मोठे भाऊ आहेत. त्यांनाही अशीच मुलं आहेत. माझ्या वडलांना सात भाऊ होते. त्यांनी एकत्र राहून कुटुंबाला पुढं आणलं. त्यातील आता केवळ माझे वडीलच हयात आहेत. दोन नंबरचे कारभारी होते. ते दोन वर्षांपूर्वी वारले. त्यांनीच सगळ्यांच्या वाटण्या करून दिल्या.

Wednesday, September 14, 2016 AT 05:15 AM (IST)

शेतीसाठी अजूनही बैलांची गरज भासते. यंत्रे आली असली तरी अजून किती तरी काम बैलावाचून अडून राहतात. एक मात्र आहे, पर्याय निघाला आहे. त्याची मदत होते, तरी बैलांची शेती काही पूर्णपणे कमी झाली नाही. त्यातून लहान शेतकऱ्यांना बैलजोडीचा सांभाळ करणे परवडत नाही. कारण त्यासाठी एक माणूस पूर्ण वेळ द्यावा लागतो. त्यातून त्याला त्या कामाची आवड पाहिजे. असे लोक आता कमी होऊ लागले आहेत. गावात शेतकऱ्याची सेवा सोसायटी आहे. सोसायटीच्या वतीने शेतीसाठी मदत केली जाते.

Tuesday, September 13, 2016 AT 05:00 AM (IST)

सातवीपर्यंत शाळा आहे. पूर्वी चौथीपर्यंत होती. आमच्या परिसरात पहिल्यांदाच सातवीपर्यंत आमची शाळा झाली. ज्या वेळी गावोगावी शाळा मंदिरात भरत असत, त्याकाळीही गावाने शाळेची स्वतंत्र इमारत बांधली होती. शाळेचा परिसरही दहा एकरांचा आहे. ही दहा एकर एकाच गावकऱ्याने देणगी दिली. ही शेती गावाला लागून होती, त्याला मूलबाळ नव्हतं. दोन बायका होत्या. त्याने आपला वंश चालावा यासाठी कोणालाही दत्तक घेतलं नाही.

Monday, September 12, 2016 AT 06:00 AM (IST)

गावातील एका तरुणाना एड्स झाला आहे. त्याची परिस्थिती तशी गरिबीची आहे. गावात जर गरजू असेल, तर त्याच्या आरोग्य सेवेसाठी मदत करण्याची पद्धत आहे. जो आपली ऐपत आहे तशी मदत करतो. कोणत्याही रोग्याला त्यातून बरा करणं हे आपलं सगळ्यांच काम आहे. हे आता सगळ्यांना मान्य झालं आहे. याचे कारण औषध उपचाराची सोय न झालेल्या एका मजुराचा गावात काही वर्षांपूर्वी अंत झाला. त्याला थोडी जरी उपचाराची सोय झाली असती तरी तो जगला असता. त्यातून त्याचं हे मृत्यूचही वय नव्हतं.

Thursday, September 08, 2016 AT 05:45 AM (IST)

उपनगरात एक घटना घडली आहे. घटना वाईट आहे. एक वृद्ध आपल्या इमारतीत एकटाच राहात होता. त्याची बायको अलीकडेच वारली. एक मुलगा परदेशात असतो. तो आई वारल्यावर येऊन गेला. वडिलांना तो म्हणाला, तुम्हाला आधार म्हणून मी मायदेशी येईल. इथेही मला नोकरी मिळू शकते. वडिलांनी आताच तशी काय गरज नाही असं सांगितलं. तरी मुलाने, मायदेशी येण्याचा निर्णय घेतला होता. वृद्धाने आत्महत्या केली होती. खरं तर जी माणसं आत्महत्या करतात ती निराशा आणि अपयश पचवू शकत नाहीत.

Wednesday, September 07, 2016 AT 06:45 AM (IST)

दोन वर्षांपूर्वी दुष्काळी भागातून एक तरुण शहरात आला. मिळेल ते काम करण्याची तयारी त्याने ठेवली होती. फक्त चोरी, लबाडी करायची नाही, असे त्याने ठरवले होते. मेहनत करून जरी दोन पैसे कमी मिळाले तरी चालतील. पदवीपर्यंत तो शिकला होता. त्याला वाचनाची आवड होती. फूटपाथवर एक वृद्ध पुस्तक विकत बसायचा. त्याची ओळख झाली. तो वृद्ध म्हणाला, की मला रोज संध्याकाळी दोन तास मदत करीत जा. त्या मोबदल्यात राहण्याची सोय करतो. आम्ही जी भाजी-भाकरी खातो ती तुला मिळेल.

Tuesday, September 06, 2016 AT 05:45 AM (IST)

माणूस हा शरीराच्या गरजेपेक्षाही अधिक खातो. शरीराला किती गरज आहे, इतकाच आहार घेतला पाहिजे. तो कमीही असू नये आणि जादाही असू नये. जे लोक गरजेपेक्षा जादा आहार घेतात ते निसर्ग नियमापेक्षा लवकर मृत्यू पावतात, असेही आढळून आले आहे. जे लोक शरीराच्या गरजेप्रमाणेच आहार घेत आले, ते मात्र दीर्घायुषी ठरले आहेत. जे लोक शंभर वर्षांपेक्षा जादा जगले त्यांनी आपल्या आहारावर नियंत्रण ठेवले होते. अलीकडे मोठ्या प्रमाणात आजार वाढत आहेत. त्याचे निदान आता होत आहे.

Saturday, September 03, 2016 AT 05:00 AM (IST)

अलीकडे बायको मला बोलली, मला तुम्ही पसंत नव्हता. माझं लग्न बळजबरीनंच केलं. आई-वडिलांपुढं मी काय करू शकत नव्हते. मी जर तुमच्याशी लग्न केलं नसतं तर माझी ती चूक झाली असती, असं आता मला वाटत आहे. असं तिला का वाटत आहे, हे काही मी तिला विचारलं नाही. त्यांच कारण मला ठाऊक आहे. मी काळासावळा आहे. कुरूप जरी नसलो तरी सुंदर नाही. सुंदर याचा अर्थ गोरागोमटा एवढाच असावा. शरीरानेही मी किरकोळच होतो. कुठेही चारचौघांत गेल्यावर माझा प्रभाव प्रथमदर्शनी पडायचा नाही.

Friday, September 02, 2016 AT 06:15 AM (IST)

आमच्या घरात एक नवा वाद सुरू आहे. वाद आणि भांडण यांत फरक आहे. भांडण हे वेगळं असतं. त्यात एकमेकांविषयी शत्रुत्व असतं, त्यामुळे कोणाला तरी जिंकायचंही असतं, हरवायचंही असतं. वाद वेगळा असतो. वादात दोघांचे विचार वेगळे राहतात. मार्ग वेगळे राहतात. त्यांना आपलं मत बरोबर आहे, यातच आपला फायदा आहे. फायदा एकट्याचा नाही तर दोघांतचाही फायदा आहे, अशी तडजोड करावी लागते. पण, तडजोड काही लगेच घडत नाही. प्रत्येकाचा नाही म्हटलं तरी स्वाभिमानही असतो.

Thursday, September 01, 2016 AT 06:45 AM (IST)

माझं शिक्षण शहरात झालं. माझ्याबरोबर अनेक व्यापाऱ्यांची मुलेही शिकत होती. माझी त्यांची मैत्रीही झाली. त्यामुळे मी त्यांच्याकडे नेहमी जात असे. त्यांचा व्यापार होता. ते शिकत असले तरी घरच्या व्यापारातही ते लक्ष घालत होते. त्यांचा पिढ्यान् पिढ्या व्यापार आहे. त्यात त्यांना चांगला पैसाही मिळतो. त्यांचे पालक त्यांच्या मुलांना सांगत आम्ही पारंपरिक पद्धतीने व्यापार करीत आलो. आता जगही बदलत आहे. तुम्ही त्याची माहिती घेतली तरच पुढे व्यापारात प्रगती करू शकाल.

Wednesday, August 31, 2016 AT 05:15 AM (IST)

बायकोसारखं माझ्यामागं लागली आहे. यंदा मुलाचं लग्न करून टाका. मुलाचं वय पंचवीस वर्ष झालं आहे. आमच्याकडे कायदा जरी असला, तरी मुला-मुलींची लग्नं लवकरच करतात. कोणी कायद्याची भीती दाखवली, तरी रीतिरिवाजाप्रमाणं केलं आहे, असं सांगून कायद्यालाही दाद देत नाहीत. माझं लग्नही लवकर झालं आहे. मुलांचं लग्न जर लवकर केलं नाही, तर आपल्या जातीत मुलीच मिळणार नाहीत, असं तिचं म्हणणं आहे. ते खोटं आहे. एकतर आमच्या जातीत शिक्षणाचं प्रमाण दुर्मिळ आहे.

Tuesday, August 30, 2016 AT 05:30 AM (IST)

आमच्याकडे एक मोलकरीण बाई काम करते. तशी कामाला चांगली आहे. प्रामाणिकही आहे. एकदा तिच्या कपाळावर खोक पडली होती. तिची अवस्था फारच वाईट होती. खरं तर अशावेळी तिने विश्रांती घेणे जरुरीचे आहे. जरी ती आमच्याकडे काम करीत असली तरी तिच्या कुटुंबाविषयी फारशी माहिती नव्हती. आपलं काम करून ती निघून जात होती. ठरल्या वेळी ती येणारच, तिच्याकडे आणखी काही कामं असणार. तिच्या कपाळावर खोक पडल्यामुळे मी चौकशी केली. तिचा नवरा काही कामधंदा करीत नाही. तो व्यसनी आहे.

Saturday, August 27, 2016 AT 05:15 AM (IST)

सेवानिवृत्त झाल्यापासून गावात शिष्यवृत्तीचे शिकवणी वर्ग सुरू केले आहेत. गेली अनेक वर्षे हे काम करीत आहे. अनेक मुलांना शिष्यवृत्ती मिळाली आहे. नोकरीला लागल्यावर एका गुरुजींनी मला शिष्यवृत्तीची तयारी कशी करायची याचं मार्गदर्शन केलं. ते तर या विषयातील तज्ञ होते. माझ्यात आवड बघून त्यांनी मला मार्गदर्शन केलं. कोणतीही विद्या गुरुशिवाय मिळत नाही. त्यासाठी गुरू हा तर भेटावाच लागतो.

Friday, August 26, 2016 AT 06:00 AM (IST)

मुलगा नोकरीच्या शोधात आहे. चांगले गुणही मिळाले आहेत. अनेक ठिकाणी मुलाखती देतो आहे. त्याची मुलाखतही चांगली होते, असं त्याने सांगितले आहे. तरी त्याला अजून नोकरी मिळाली नाही. त्याचे अनेक मित्र मात्र त्याच्याहून कमी गुण असून नोकरीवर हजर झाले आहेत. मुलाने मलाही विचारले, मला काम करण्याची इच्छा आहे, माझ्याकडे सगळे सहानुभूतीने पाहतात, पण त्यांची सहानुभूती प्रत्यक्षात दिसत नाही. मला वाटले, त्याच्याकडे गुण असले तरी मुलाखत चांगली देता येत नसेल.

Tuesday, August 23, 2016 AT 05:15 AM (IST)

दुपारची वेळ होती. बायकोही शेतातच होती. मला सोसायटीचे काम असल्याने मी घरी आलो होतो. मी घरातून बाहेर पडणार तोच मोठी बहीण येताना दिसली. अशा अवेळी कशी काय आली याचे थोडे कोडे पडले. मी सगळ्यात लहान आहे. बहीण सगळ्यात मोठी आहे. तिचा शब्द आम्ही सगळीच भावंडे मानीत आलो आहेत. तिने काही चुकीचे कधी सांगितेल नाही. आमची वडलोपार्जित चाळीस एकर शेती आहे. वडलांनीच त्यांच्या हयातीत खातेफोड केली आहे. मोठ्या भावाला एकच मुलगी आहे. तिचे लग्न झाले आहे.

Monday, August 22, 2016 AT 05:00 AM (IST)

आमची वडलोपार्जित नऊ एकर शेती एका ठिकाणी आहे. मोठा भाऊ शेती आणि हंगामाप्रमाणे जोडधंदा करतो. एका भावाला शेती आपल्या नावावर करून हवी आहे. आम्ही सगळे भाऊ एकत्र जमलो. त्याचं मत काय आहे हे समजून घेतलं. आम्ही सहा भाऊ आहोत. शेतीत वाटा मागणारा सर्वांत लहान आहे. तोही खासगी कारखान्यात नोकरी करतो. त्याला शेती विकायची आहे. त्याला पैशाची गरज आहे. पण तो असं सांगत नाही. मोेठ्या भावाचं मत त्याला त्याची शेती देऊन टाकावी. त्याला काय करायचं ते करू द्यावं.

Friday, August 19, 2016 AT 05:45 AM (IST)

मला चांगली नोकरी आहे. बायकोलाही नोकरी आहे. लग्नापूर्वी तिला नोकरी नव्हती. स्वाभिमानाने जगण्यासाठी स्वतः कमवावे लागते. स्वतः कमवू लागल्यावर पैशाचीही किंमत कळते. माझ्या सासऱ्यांना मुलींनी नोकरी करणे आवडत नव्हते. मी बायकोला नोकरीला लावल्यानंतर त्यांनी रागाने माझा पाणउतारा केला. ते जुन्या मताचे होते. त्यांचे मी सगळं ऐकून घेतलं. त्यांना जे बोलायचं होतं ते त्यांना बोलू दिलं. त्यांचा राग थोड्या वेळाने शांत झाला. कारण त्यालाही मर्यादा असते.

Thursday, August 18, 2016 AT 04:45 AM (IST)

पंचायतीची बैठक होती. सगळेच पंच पहिल्यांदाच निवडून आले आहेत. त्यातून तरुणांची संख्या ज्यादा आहे. तेरा सभासदांमधील तीन महिला आहेत. सरपंच महिला आहे. खरं तर महिलांसाठी सरपंचपद राखीव नाही, तरी एकमताने महिला सरपंच झाली आहे. ती नव्यानेच सून म्हणून गावात आली आहे. पदवीधर आहे. कायद्याचीही पदवी घेतली आहे. समाजकार्याची आवड असल्याने तिने अभ्यासक्रम पूर्ण केला आहे. सून म्हणून गावात आल्यावर तिने काही समाजकार्य चालू केले होते. दोन प्रकारचे कार्यकर्ते असतात.

Wednesday, August 17, 2016 AT 04:15 AM (IST)

आईचं वय झालं आहे. ती गावीच असते. ती बरीच वर्षे एकटी राहाते. शेजारीपाजारी चांगले आहेत. त्यांच्यात तिचं मन रमून जातं. आम्ही नवरा-बायको नोकरी करतो. एक मुलगा आहे, तोही आता नोकरीला लागला आहे. मी पन्नाशी उलटली आहे. शिपाई म्हणून सरकारी खात्यात लागलो. नोकरी करीत पदवीधर झालो. खात्याची परीक्षा देत देत एक एक पायरी चढत गेलो. लग्नानंतर मी बायकोला शिकवलं. ती सातवीपर्यंतच शिकलेली होती. ती हुशार होती. तिने एकदम पूर्व तयारीची परीक्षा दिली.

Saturday, August 13, 2016 AT 06:00 AM (IST)

मुलीसाठी लग्नाकरिता मुलगा बघितला आहे. अलीकडे मुलीची पसंती महत्त्वाची असते. त्यामुळे तिनेही बघितले आहे. खरं तर तिने संवाद केला पाहिजे होता. त्याच्या भाषेमुळे त्याचे संस्कार आपोआप व्यक्त होतात. मुलगा बोलू लागला की त्याचे स्पष्ट विचार कळतात. त्याच्यात कोणताच वैचारिक गोंधळ नाही, त्याला मोजक बोलायची सवय आहे, त्याच्या भाषेत एक गोडवा आहे, तो गोडवा लोकसाहित्याचा आहे. परंपरागत ज्या कला आहेत, त्याची त्याला ओळख होती.

Friday, August 12, 2016 AT 05:45 AM (IST)

पेरण्या सुरू झाल्या आहेत. दरसालप्रमाणे यंदाही आम्हाला चांगल्या बियाण्यासाठी सावध राहावे लागत आहे. पूर्वी आम्ही आमच्याच पिकातून बियाणे तयार करीत होतो. त्या वेळी आम्हाला कधी फटका बसला नाही. काही बियाणे पेरल्यावरही उगवत नाही. उगवलेले सगळे वाढवायचेही नसते. खुरपन करून त्याप्रमाणे त्याची वाढ करावी लागते. जिरायती पिकेही पावसावरच अवलंबून आहेत. पाऊस वेळच्यावेळी पडेल याची काही खात्री राहिली नाही. अवेळी पडलेल्या पावसामुळे उभ्या पिकाचेही नुकसान झाले आहे.

Thursday, August 11, 2016 AT 06:00 AM (IST)

कोणतही काम करायच असलं की बायको पंडिताकडे जाऊन मुहूर्त विचारून येते. पंडिताने जी वेळ सांगितलेली असते, त्याप्रमाणे ती काम करते. तिचा यावर फार मोठा भरवसा आहे. माझा स्वभाव वेगळा आहे. मी एवढाच विचार करतो, आता हे काम करणे शक्य आहे का? मी कधीच पेरणीसाठी मुहूर्त बघितला नाही. वातारवरण बघून मी पेरणी करीत अालो आहे. मला वाटतं चांगल्या कामाला लगेच आरंभ करावा. जे काम चांगल नाही ते कसं टाळता येईल हे बघावं. मी जे काही करतो त्याचा कारण नसताना आग्रह धरत नाही.

Wednesday, August 10, 2016 AT 04:30 AM (IST)

मुलीने एक मुलगा लग्नासाठी पसंत केला आहे. आमच्याकडे अलीकडे लग्न ठरवताना मुलींचा विचार घेतला जातो. पूर्वी असा विचार घेण्याची गरजही भासायची नाही. एकतर मुलींचे लग्नही लवकरच होत असत. लग्न करायचं एकमेव कारण असायचं, घरात काम करण्यासाठी एकाची गरज असते. त्यामुळे मुलाचं लग्न केलं, की आपोआप कामाची सोय होत होती. शेतकरी कुटुंबात बायकांना पहाटेपासून कामं करावी लागतं. त्या वेळी आजच्यासारखी पिठाची गिरणी नव्हती. बायकांना पहाटे उठून जात्यावर दळण दळावं लागायचं.

Tuesday, August 09, 2016 AT 04:15 AM (IST)

 
 
About Us | Contact Us | Advertise With Us | RSS
© Copyrights Agrowon.com - All rights reserved.
of
Powered By: