Last Update:
 
फुलोरा
गावात एक सुईन आहे. ती पूर्वी बाळंतपण करायची. तिने आपल्या चार मुलींनाही शिकवले आहे. अलीकडे बाळंतपण दवाखान्यातूनच होतात. तशी सरकारने सोयी केल्या आहेत. कधी कधी एखादे बाळंतपण अडचणीचे असले तर डॉक्टरही गावातील सुईनीला बोलावतात. तिने अगदी आडवे आलेले मूलही सरळ करून सुखरूप बाळंतपण केली आहेत पण अलीकडे असे काही घडले, की पोट फाडूनच बाळंतपण केली जातात. गावातील सुईनींच्या कुटुंबात हा पारंपरिक व्यवसाय आहे. अनेक पिढ्या हाच व्यवसाय ते करीत आले आहेत.

Thursday, April 17, 2014 AT 04:45 AM (IST)

माझा जन्म शहरात झाला आहे. माझे वडील कामधंद्यासाठी शहरात आले. मला नेमके कारण ठाऊक नाही पण त्यांचे घरातील लोकांशी मतभेद झाले. ते मतभेद लग्नावरून झाले. माझ्या वडलांनी आपल्या पसंतीनेच लग्न केले. जरी आपल्या जातीतीलच मुलीशी केले, तरीही आमच्याही जातीत हा खालचा, हा वरचा असा भेदाभेद आहे. त्यामुळे वडलांशी घरच्यांनी संबंधच तोडले. कारण त्यांना असं वाटत होतं, की आपल्यातील मुलानं अशा खालच्या जातीतील मुलीशी लग्न केलं, तर आपल्या घराला त्यामुळे कमीपणा येतो.

Wednesday, April 16, 2014 AT 04:30 AM (IST)

गावाचं आता शहरीकरण होत आहे. कोणत्या ना कोणत्या मार्गाने चार पैसे कमवावेत, ही भावना तयार झाली आहे. यात एकच आहे, वाईट मार्गाने कमाई करू नये, ही भावना टिकून आहे. याचा अर्थ वाईट मार्गाने कोणीच काही कमाई करीत नाही असं नाही. असे लोक पूर्वीही होते, आजही आहेत, उद्याही असणार आहेत. गावातील लोक आजही वाईट मार्गाने कमाई करणाऱ्यास मान-सन्मान देत नाहीत. शहरीकरणामुळे काही गोष्टी अशाही येत आहेत, पुढे ही भावना राहील की नाही, याची चिंता वाटावी अशी परिस्थिती आहे.

Tuesday, April 15, 2014 AT 05:15 AM (IST)

आमच्या आजोबांपासून खवा तयार करायचा धंदा आहे. आजोबा इथं मोलमजुरी करायला आले. काही दिवस मजुरी केल्यावर त्यांना वाटलं, आपण खवा तयार करायचा धंदा सुरू करावा. गावात असा धंदा कोणीच करीत नव्हतं. एवढंच नव्हे, तर आमच्या परिसरातही असा धंदा कोणी करीत नव्हतं. एकतर त्याकाळी काही शेतीला पूरक धंदा करावा, असंही कोणाला वाटायचं नाही. आल्या शेतीमधून जे काही पिकेल, त्यावर सगळे समाधानी होते.

Monday, April 14, 2014 AT 05:00 AM (IST)

रविवारचा दिवस होता. सुटी होती. रविवारी बरेच पेपर येतात. घरातच वाचनालय आहे. आमच्या मित्रमंडळींनी सुरू केलं आहे. जेवढी वर्तमानपत्रं निघतात, ती सगळी येतात. पूर्वी एखादं वर्तमानपत्र कुणीतरी घेत होतं. माझं घर रिकामचं आहे. मी बाहेरगावी नोकरीला असतो. सुटी असली, की येतो. घर बंद ठेवू नये, घरात माणसाचा वावर असावा. काही दिवस घर बंद होतं. घर भकास वाटायचं. खेड्यात भाड्याने घर द्यावं अशी स्थिती नाही. शाळेतील गुरुजी पूर्वी गावातच राहत होते.

Saturday, April 12, 2014 AT 05:00 AM (IST)

आम्ही गाव पातळीवर कार्य करणारे कार्यकर्ते आहोत. प्रत्येक गावात किमान दोन-तीन गट असतात. ते बहुधा जातीवरून असतात. तसे आमच्याही गावात होते. त्याचे बरेच वाईट परिणाम होत गेले. आम्हाला हे कळले होते, की गावात असे गट असणे मोठ्या पुढाऱ्याच्या सोयीचे आहे. दोघा-तिघांत सतत भांडणं झाली की मोठ्या पुढाऱ्याकडे जावं लागे. त्यातून पुढारीही जातीच्या आधारे तयार झाले आहेत. गावातील जातीचे लोक त्यांच्या जातीच्या पुढाऱ्याकडे जाऊन आपली गाऱ्हाणी मांडतात.

Friday, April 11, 2014 AT 05:30 AM (IST)

गावातील प्रत्येक मतदाराचे नाव मतदार यादीत यावे यासाठी प्रयत्न करतो. मागील अनुभव पाहता आधीच सावधगिरी बाळगावी लागते. आमचा पंचायतीच्या निवडणुकीत पराभव झाला आहे. आम्ही बनावट मतदान करू देत नाही. निवडणुकीत जरी हरलो तरी सार्वजनिक कार्य सोडलेले नाही. सत्तेकडे एक सेवेचे साधन म्हणून आम्ही बघत आलो. अलीकडे सत्तेकडे काही जण उपभोगाचे साधन म्हणून बघत आहेत. पूर्वीही असे लोक होते. खरे तर नवे असे काहीच नसते. सर्व गोष्टी पूर्वीपासून असतात.

Thursday, April 10, 2014 AT 04:45 AM (IST)

मुलीनं आपल्या पसंतीनं लग्न केलं आहे. तिला वाटलं होतं घरच्यांना पसंत पडणार नाही. एकच कारण होतं, तो मुलगा आमच्या जातीतील नव्हता. जातीच्या बाहेर आमच्याकडेही लग्न झाली आहेत. ठरवून जरी झाली नसली तरी मुला-मुलींनी ठरविल्यावर रीतीरिवाजाप्रमाणे लग्न लावून दिली आहेत. ही गोष्ट झाली मोठ्या लोकांची. आम्ही तसे गरीब आहोत. गावातील मोठ्यांनी केलं तर त्याला कोण बोलणार! तसं आमच्यासारख्या गरिबाचं नसतं. गरिबांचा अपमान करण्यात मोठ्या लोकांना आनंद मिळतो.

Wednesday, April 09, 2014 AT 04:45 AM (IST)

सहा हजार लोकवस्तीचे गाव आहे. शहरापासून फार दूर नाही, फार जवळही नाही. शहरातील सुधारणा गावात येत आहेत. लोकांचे राहणीमानही पूर्वीपेक्षा सुधारत आहे. नागरीकरण होत आहे. अजूनही गावाचा शेती हाच मुख्य धंदा आहे. काही लोक शेतीला पूरक काही कामधंदा करतात. बाहेरगावी काही नोकरीसाठीही गेले आहेत. गावची शेती चांगली आहे. त्यामुळे शेतीतूनही बऱ्यापैकी उत्पादन निघते. त्यामुळे गावाचा विकास होत आहे. आपली आर्थिक परिस्थिती सुधारली पाहिजे, असं प्रत्येकाला वाटू लागलं आहे.

Tuesday, April 08, 2014 AT 05:30 AM (IST)

गावातील बरेच लोक गाव सोडून गेले आहेत. याचे कारण गावात कोणताही रोजगार नाही. शेती ही पावसावरच अवलंबून आहे. ७२ च्या दुष्काळापूर्वी अशी परिस्थिती नव्हती. त्यानंतर गावात तरुण मुलं थांबतच नाहीत. शेती काळीभोर आहे. पूर्वीपासून ज्वारीसाठी आमचा परिसर प्रसिद्ध आहे. गावात चांगली काळीभोर शेती पडूनच आहे. गावही तसं थोडं अडवळनाला आहे. शहराच्या जवळ असेल तर शेती विकली जाते. आपली इच्छा असो अगर नसो, शेती विकण्याखेरीज कोणताच पर्याय उरत नाही.

Monday, April 07, 2014 AT 05:15 AM (IST)

एकत्र कुटुंबाचा मी कारभारी आहे. सगळ्या भावांत मोठा आहे. माझ्याहून सहा भाऊ लहान आहेत. माझ्या चुलत्यांना मूलबाळ नव्हतं. त्यांनी त्यांच्या वाट्याची अठरा एकर शेती आम्हालाच दिली. ते वडलांचे मोठे भाऊ होते. माझी आई आणि चुलती चुलत बहिणी होत्या. माझ्या चुलतीनेच माझ्या आईचं लग्न जुळवलं. दोघींत पाच वर्षांचं अंतर होतं. चुलत्यांनी राजकारणात भाग घेतला. त्यांनी कुटुंबाकडे लक्ष दिलं नसलं तरी त्यांचा फायदा कुटुंबाला झाला.

Saturday, April 05, 2014 AT 05:45 AM (IST)

माझी सहा एकर शेती आहे. एका ठिकाणी आहे. मी एकुलता एक आहे. आई-वडील आहेत. मी पदवीधर आहे. मी ठरवून गावाशेजारीच नोकरी पकडली. मला गावाबाहेर जाऊन नोकरीत संधी होती. ती संधी मी नाकारली. याचे एकच कारण शेतीकडेही लक्ष देता यावे. माझा चुलत भाऊही माझ्याच बरोबर शिकला. त्याने चांगल्या पगाराची नोकरी बाहेरगावी मिळली आहे. त्याचे वडील नाहीत, आई आहे. ती शेतीची सगळी कामे बघते. आई जोवर शेती बघते, तोवर त्याला शेतीची चिंता नाही. त्याची शेतीही आमच्या शेतीला लागूनच आहे.

Thursday, April 03, 2014 AT 05:45 AM (IST)

माझा दुधाचा धंदा आहे. गावातील दूध गोळा करतो. जवळ पाच मैलावर शहर आहे. शहरात दूध काही हॉटेलांना विकतो. पूर्वी मी खासगी ग्राहकांना विकत होतो. त्याच्या सतत तक्रारी येऊ लागल्या. मी दुधात कधीच पाणी मिसळत नाही, तरी काही जण मला दुधात पाणी मिसळता, असे म्हणायचे. माझ्याकडे फॅट बघायचे यंत्र होते. मी त्यांना दुधाचा फॅट दाखवायचो, तरी तक्रार होतच असे. त्यानंतर मला काही हॉटेलची मोठी ऑर्डर मिळाली. सगळ्यांचे दूध मी बंद केले. सगळे दूध एकाच हॉटेलला देऊ लागलो.

Wednesday, April 02, 2014 AT 05:30 AM (IST)

आमच्या गावात शेतीत उसाचंच पीक आहे. दोन्ही बाजूंनी ऊस असल्याने मधला शेतकरी दुसरं पीक कसं घेणार? मग त्यालाही नाइलाजानं उसाचंच पीक घ्यावं लागतं. दुसऱ्या गावातून शेतीत उसाखेरीज इतर पिकं घेऊन चांगली प्रगती केली आहे. याविषयी आमच्याही घरात बऱ्याच वेळा चर्चा झाली. त्यातून आपणही काही वेगळी पिकं घेतली पाहिजेत यावर अनुकूल मत बनलं आहे. गावात आमची शेती मोठी आहे. आम्ही काही नव्या गोष्टी करू शकतो, तशी आमची ऐपतही आहे.

Monday, March 31, 2014 AT 05:30 AM (IST)

नवीन घराच्या शोधात होतो. गाव तालुक्याचं आहे, बाजारपेठ आहे. आजूबाजूच्या गावातील लोकांची ये-जा चांगली आहे. केस कापायचं दुकान सुरू केलं आहे. आमचा हा पिढीजात व्यवसाय आहे. पदवीधर झालो. माझं गाव लहान आहे. तेथे धंदा वाढणार नाही. बरीच गावं मी हिंडलो. जेथे धंदा वाढू शकेल असं गाव शोधत होतो. यात माझी सहा महिने गेले. मी एक विचार केला होता. बागायती भाग असावा. यातून काहींना आपण चांगलं राहावं असं वाटतं. ते दोन पैसे खर्च करू शकतात. गाव मला पसंत पडलं.

Saturday, March 29, 2014 AT 05:15 AM (IST)

मला एकच मुलगा आहे, मुलगा दहावीची परीक्षा चांगले गुण मिळवून पास झाला. मला सरकारी नोकरी आहे. माझ्या प्रमाणेच मुलानेही चांगली नोकरी मिळवावी अशी माझी इच्छा आहे. माझ्यासारख्या कोणाचीही अशीच इच्छा असणार, एकतर मुलगा हुशार आहे. आपल्या हुशारीच्या जोरावर तो हे मिळवू शकतो यावर दुमत असण्याचे कारणच नाही. जर मुलगाच हुशार नसेल, तर त्याची प्रगती कशी होणार तशी काही माझ्या मुलाची स्थिती नव्हती. मला कधीच त्याला तू अभ्यास कर, असे सांगण्याची वेळ आली नाही.

Thursday, March 27, 2014 AT 06:00 AM (IST)

मी पदवीधर झाल्यावर काही दिवस नोकरी केली. नोकरीत पुढे संधी होती. त्याच वेळी वडिलांचे निधन झाले. वडील चाळिशीत होते. हृदयविकाराने त्यांचे निधन झाले. मी एकुलता आहे. आमची अठरा एकर बागायती शेती एका ठिकाणी आहे. माझ्या वडिलांचे एक मोठे भाऊ आहेत. त्यांची शेतीही आमच्या शेतीला लागूनच आहे. माझा विचार होता, की चुलत्यांनाच शेती भागाने करण्यास द्यावी. तसं मी माझ्या आईला बोललो.

Wednesday, March 26, 2014 AT 06:00 AM (IST)

भावकीत कोणतंही कार्य असलं की मला बोलवतात. आमच्या भावकीत माझीच शेती मोठी आहे. मला दोन मुलं आहेत. ते शिकून वेगवेगळे व्यवसाय करतात. त्यांनीही प्रगती केली आहे. बायको शेतीची सगळी कामं बघते. शेतीखेरीज मी स्वतः कोणताही व्याप वाढविला नाही. मुलांना वाटलं, आपण काही वेगळा व्यवसाय करावा. त्यांना मी प्रोत्साहन दिलं. मी जे केलं नाही ते मुलांना करायचं होतं. कोणताही धंदा सहजासहजी मोठा होत नाही. त्यात मेहनत करावी लागते. धोकाही पत्करावा लागतो.

Tuesday, March 25, 2014 AT 05:15 AM (IST)

डॉ. गीता रावराणे- मोडक पन्हे  - कच्च्या आंब्याचा गर - १ किलो मीठ - १२० ग्रॅम काळे मीठ - ८० ग्रॅम जिरे पावडर - ४० ग्रॅम पुदिना पाने - २०० ग्रॅम सायट्रिक ॲसिड - २० ग्रॅम साखर - ४५० ग्रॅम सोडियम बेन्झोएट - १ ग्रॅम पाणी - गरजेनुसार कृती - आंबे स्वच्छ धुऊन घ्यावेत. समप्रमाणात आंबे व पाणी (१ः१) घेऊन आंबे नरम होईपर्यंत शिजवावेत. गर काढून घ्यावा. सोडियम बेन्झोएटव्यतिरिक्त सर्व घटक पदार्थ एकत्र बारीक वाटून घ्यावेत.

Monday, March 24, 2014 AT 05:30 AM (IST)

शहरात नशीब काढण्यासाठी आलो. काही तरी करावं असं वाटत होतं. वेगवेगळे मार्ग मी शोधत होतो. माझे फारसे शिक्षण झाले नव्हते. कारण शिक्षण घेण्यासारखी परिस्थिती नव्हती. गावात काही मोलमजुरी करूनही आपली प्रगती होईल, अशी परिस्थिती नव्हती. कारण ज्याच्याकडे आम्ही मोलमजुरी करणार तेही काही प्रगती करू शकलेले नाहीत. तेही नेहमीच अडचणीत दिसतात. आमचा भागही नीम दुष्काळी आहे. एक वेळ पूर्ण दुष्काळी बरा. तेथील लोक काही तरी वेगळा मार्ग शोधतात पण आमचे तसे नाही.

Monday, March 24, 2014 AT 05:30 AM (IST)

आई बसमधून खाली उतरली तेव्हा रात्र झाली होती. ती घराजवळ आली. तेव्हा ओट्यावर बसलेल्या तिच्या लेकी, आईला येऊन बिलगल्या. आईनं लेकींचं आभाळ उराशी कवटाळू धरलं. गाय अन्‌ वासरांची भेट झाली. वासरं वात्सल्याला ढुसण्या देत मायेचा पान्हा पिऊ लागली. आईचं लेकुरवाळं आभाळ आणखीनच भरून आलं. ही गोष्ट आक्कानं सांगितलेली. तशी तर आमच्या भावंडात कुणाला न्‌ कुणाला हटकूनच तिची सय व्हायचीच म्हणून पुन्हा-पुन्हा मनावर कोरलेली. पायातल्या काट्यासारखी ठसठसणारी.

Sunday, March 23, 2014 AT 02:30 AM (IST)

सांज ये गोकुळी, सावळी सावळी सावळ्याची जणू साऊली धूळ उडवित गायी निघाल्या श्‍याम रंगात वाटा बुडाल्या परतती त्या सवे, पाखरांचे थवे पैल घंटा घुमे राऊळी पर्वतांची दिसे दूर रांग काजळाची जणू दाट रेघ होई डोहातले चांदणे सावळे भोवती सावळ्या चाहुली माऊली सांज, अंधार पान्हा विश्‍व सारे जणू होय कान्हा मंद वाऱ्यावरी वाहते बासरी अमृताच्या जणू ओंजळी स्वर ः आशा भोसले संगीत ः श्रीधर फडके गीत ः सुधीर मोघे मराठीतील महान गीतकार ग. दि.

Sunday, March 23, 2014 AT 01:45 AM (IST)

गावची वस्ती हजाराच्या आतच आहे. गावात आजूनही एकोपा आहे. कोणतेही काम सगळ्यांच्या विचारानं केलं जातं. फार पूर्वीपासून गावातील सर्व लग्न सामुदायिकच होतात. ही प्रथा फार जुनी असावी. कारण गावातील वृद्धही सांगतात- त्यांना कळतं तेव्हापासून लग्नं सामुदायिकच होतात. त्याचा खर्च गाववर्गणी काढून केला जातो. गावातील सगळ्यांची परिस्थिती सारखी नाही. तरी आपापल्या ऐपतीप्रमाणे वर्गणी देतात. दुसरी एक चांगली प्रथा आहे- मुलीनं मुलाला पसंती दिली पाहिजे.

Saturday, March 22, 2014 AT 05:30 AM (IST)

मुलाने माझं न ऐकता नोकरी सोडली. माझं सगळं आयुष्य नोकरीत गेलं. मला एकच मुलगा आहे, त्याला चांगलं शिक्षण दिलं. मला ठाऊक होतं, आपण चांगलं शिक्षण घेतलं, तरच आपलं आयुष्य सुरक्षित आहे. आमची आता शेतीवाडी नाही. गावातील घरही बरीच वर्षे पडिक होतं. ते मी अलीकडे नव्याने बांधून घेतलं आहे. नोकरीतून तीन वर्षांनी निवृत्त होणार आहे. त्यानंतर मी तेथे जाऊन निवांत राहणार आहे. बायको शहरातच राहणार आहे. तिला खेडं आवडत नाही. तिचा जन्म शहरात झाला आहे.

Wednesday, March 19, 2014 AT 05:45 AM (IST)

आम्ही तीन भाऊ वेगळे राहतो. शेतीही वेगळी आहे. तिघांनाही एक-एकच मुलगा आहे. तिघे नेहमी एकत्र असतात. शिकायलाही एकत्र होते. एकत्र कुटुंब असतानाही ते एकत्रच असत. आम्ही भाऊ वेगळे झालो, तरी त्याचा त्यांच्यावर काही परिणाम झालेला नाही. तिघांत वयाचंही फार अंतर नाही. आम्हा तिघा भावांच्या बायका या बहिणी आहेत. त्यांचं एकमेकींशी पटत नाही. गंमत म्हणजे लग्नापूर्वीपासून त्या तिघींचं पटायचं नाही. तरी त्यांना एकाच कुटुंबात लग्न होऊन यावं लागलं.

Tuesday, March 18, 2014 AT 05:30 AM (IST)

आठवडाभर रजा काढून गावी आलो. माझी आठ एकर शेती माझा भाऊ कसतो. अलीकडे झालेल्या गारपिटीमुळे बरंच नुकसान झालं आहे. जरी मला चांगली नोकरी असली, तरी माझं शेतीकडे लक्ष आहे. आपल्या शेतातून चांगलं उत्पादन मिळावं, याचा फायदा गावातील सगळ्याच शेतकऱ्यांना व्हावा, हा माझा हेतू असतो. केवळ माझ्या शेतीची मला चिंता नाही. माझी शेती माझा भाऊ चांगली कसतो आहे. स्वभावामुळे मला फार काही हाती लागू देत नाही. त्याला वाटतं, मला चांगली नोकरी आहे, बायकोही नोकरी करते.

Wednesday, March 12, 2014 AT 01:30 AM (IST)

गा वात आम्ही खासगी हायस्कूल सुरू केलं आहे. ही निवासी शाळा आहे. आमच्या परिसरात अशा शाळेची गरज होती. पैसा असलेल्या श्रीमंतवर्गातील मुलांच्या शिक्षणाच्या सोयीकरिता ही शाळा सुरू केली आहे. अलीकडे सगळीकडेच जे काही शिक्षण घेतलं जातं, ते नोकरी मिळविण्यासाठीच घेतलं जातं. त्यामुळे मुलांनाही नोकरी करण्यासाठी जी काही कौशल्यं लागतात, तीच तेथे शिकविली जातात. समाजाची हीच गरज आहे. नोकरीमध्येच एक प्रकारची सुरक्षितता आहे, ही भावना सभोवताली बघून वाटत आहे.

Saturday, March 08, 2014 AT 01:15 AM (IST)

अलीकडे गायीच्या दुधाची मागणी वाढत आहे. गायीचं दूध म्हशीच्या दुधापेक्षा पचायला हलकं असतं. आमचा दुधाचा खासगी धंदा आहे. आमच्याकडे पंचवीस म्हशी आहेत. त्यांचा गोठाही शास्त्रीय पद्धतीने आम्ही अलीकडे केला आहे. पूर्वी आम्ही पारंपरिक पद्धतीनेच जनावरांचं संगोपन करीत आलो आहोत. आता धंदा वाढविण्यास मोठी संधी आहे. धंदा वाढवायचा म्हटला की त्याची शास्त्रीय माहितीही आवश्‍यक आहे. माझ्या एका मुलाला बारावीनंतर एक वर्षाच्या या कोर्ससाठी पाठविणार आहे.

Thursday, March 06, 2014 AT 01:30 AM (IST)

कोणाचंही लग्न जमवायचं असेल तर मला बोलवतात. पूर्वी आम्हीच परस्पर निर्णय घेत होतो. त्यावेळी मुलं-मुलीही आम्ही जो निर्णय घेऊ ते मान्य करीत. त्यांची अशी एक आमच्या विषयी भावना होती की आपल्या भल्याचाच हे विचार करतात. तसा आमचा पूर्वानुभवही होता. आतापर्यंत आम्ही हाच विचार केला. अलीकडे परिस्थिती बदलली आहे. मुलं आता शिकली आहेत. बाहेरचं ही जग त्यांनी बघितलं आहे. गावाबाहेर फार मोठे जग आहे, याची फारशी कोणाला कल्पना नव्हती.

Wednesday, March 05, 2014 AT 01:30 AM (IST)

मुलीचं लग्न होऊन एक वर्ष झालं. नवरा खासगी कंपनीत नोकरीस आहे, पगार चांगला आहे. मुलाचे आई-वडील आहेत. एकरभर शेती आहे. मुलगा हुशार होता. गावाने मदतही केली. शिष्यवृत्ती मिळाली. मुलगीही पदवीधर आहे. त्याच गावात मुलीचं आजोळ आहे. त्याच्या घरात मुलगी द्यावी असा मुलीच्या आईचा आग्रह होता. आपल्या माहेरशी नातं पुढंही चालू राहावं, असं तिला वाटत होतं. तिचं माहेर गावात प्रतिष्ठित आहे. शेतीवाडी मोठी आहे. काहींनी राजकारणात भाग घेतला आहे.

Wednesday, February 26, 2014 AT 06:15 AM (IST)

मी गेली तीन वर्षे आठवडा बाजारात खेळणी विकतो. मला चांगला पैसा मिळत आहे. मला एक कळलं आहे, अलीकडे लहान मुलांचा हट्ट त्यांचे आई- वडील पुरवतात. मला हा धंदा करावा हे टी.व्ही.वरील जाहिराती पाहताना सुचलं. अनेक जाहिरातींत लहान मुलं दाखविलेली असतात. आता जी वस्तू असते, ती काही लहान मुलांच्या उपयोगाची असतेच असं नाही, तरी त्या जाहिरातीत लहान मुलं दाखविलेली असतात. पूर्वी तर कोणतीही जाहिरात करताना सुंदर स्त्रियाच दाखवत असत. हे प्रमाण कमी झालं आहे.

Tuesday, February 25, 2014 AT 05:15 AM (IST)

 
 
About Us | Contact Us | Ad Rate Card | RSS
© Copyrights 2014 Agrowon.com - All rights reserved.
of
Powered By: