Last Update:
 
फुलोरा
आमच्याकडे एक मोलकरीण बाई काम करते. तशी कामाला चांगली आहे. प्रामाणिकही आहे. एकदा तिच्या कपाळावर खोक पडली होती. तिची अवस्था फारच वाईट होती. खरं तर अशावेळी तिने विश्रांती घेणे जरुरीचे आहे. जरी ती आमच्याकडे काम करीत असली तरी तिच्या कुटुंबाविषयी फारशी माहिती नव्हती. आपलं काम करून ती निघून जात होती. ठरल्या वेळी ती येणारच, तिच्याकडे आणखी काही कामं असणार. तिच्या कपाळावर खोक पडल्यामुळे मी चौकशी केली. तिचा नवरा काही कामधंदा करीत नाही. तो व्यसनी आहे.

Saturday, August 27, 2016 AT 05:15 AM (IST)

सेवानिवृत्त झाल्यापासून गावात शिष्यवृत्तीचे शिकवणी वर्ग सुरू केले आहेत. गेली अनेक वर्षे हे काम करीत आहे. अनेक मुलांना शिष्यवृत्ती मिळाली आहे. नोकरीला लागल्यावर एका गुरुजींनी मला शिष्यवृत्तीची तयारी कशी करायची याचं मार्गदर्शन केलं. ते तर या विषयातील तज्ञ होते. माझ्यात आवड बघून त्यांनी मला मार्गदर्शन केलं. कोणतीही विद्या गुरुशिवाय मिळत नाही. त्यासाठी गुरू हा तर भेटावाच लागतो.

Friday, August 26, 2016 AT 06:00 AM (IST)

मुलगा नोकरीच्या शोधात आहे. चांगले गुणही मिळाले आहेत. अनेक ठिकाणी मुलाखती देतो आहे. त्याची मुलाखतही चांगली होते, असं त्याने सांगितले आहे. तरी त्याला अजून नोकरी मिळाली नाही. त्याचे अनेक मित्र मात्र त्याच्याहून कमी गुण असून नोकरीवर हजर झाले आहेत. मुलाने मलाही विचारले, मला काम करण्याची इच्छा आहे, माझ्याकडे सगळे सहानुभूतीने पाहतात, पण त्यांची सहानुभूती प्रत्यक्षात दिसत नाही. मला वाटले, त्याच्याकडे गुण असले तरी मुलाखत चांगली देता येत नसेल.

Tuesday, August 23, 2016 AT 05:15 AM (IST)

दुपारची वेळ होती. बायकोही शेतातच होती. मला सोसायटीचे काम असल्याने मी घरी आलो होतो. मी घरातून बाहेर पडणार तोच मोठी बहीण येताना दिसली. अशा अवेळी कशी काय आली याचे थोडे कोडे पडले. मी सगळ्यात लहान आहे. बहीण सगळ्यात मोठी आहे. तिचा शब्द आम्ही सगळीच भावंडे मानीत आलो आहेत. तिने काही चुकीचे कधी सांगितेल नाही. आमची वडलोपार्जित चाळीस एकर शेती आहे. वडलांनीच त्यांच्या हयातीत खातेफोड केली आहे. मोठ्या भावाला एकच मुलगी आहे. तिचे लग्न झाले आहे.

Monday, August 22, 2016 AT 05:00 AM (IST)

आमची वडलोपार्जित नऊ एकर शेती एका ठिकाणी आहे. मोठा भाऊ शेती आणि हंगामाप्रमाणे जोडधंदा करतो. एका भावाला शेती आपल्या नावावर करून हवी आहे. आम्ही सगळे भाऊ एकत्र जमलो. त्याचं मत काय आहे हे समजून घेतलं. आम्ही सहा भाऊ आहोत. शेतीत वाटा मागणारा सर्वांत लहान आहे. तोही खासगी कारखान्यात नोकरी करतो. त्याला शेती विकायची आहे. त्याला पैशाची गरज आहे. पण तो असं सांगत नाही. मोेठ्या भावाचं मत त्याला त्याची शेती देऊन टाकावी. त्याला काय करायचं ते करू द्यावं.

Friday, August 19, 2016 AT 05:45 AM (IST)

मला चांगली नोकरी आहे. बायकोलाही नोकरी आहे. लग्नापूर्वी तिला नोकरी नव्हती. स्वाभिमानाने जगण्यासाठी स्वतः कमवावे लागते. स्वतः कमवू लागल्यावर पैशाचीही किंमत कळते. माझ्या सासऱ्यांना मुलींनी नोकरी करणे आवडत नव्हते. मी बायकोला नोकरीला लावल्यानंतर त्यांनी रागाने माझा पाणउतारा केला. ते जुन्या मताचे होते. त्यांचे मी सगळं ऐकून घेतलं. त्यांना जे बोलायचं होतं ते त्यांना बोलू दिलं. त्यांचा राग थोड्या वेळाने शांत झाला. कारण त्यालाही मर्यादा असते.

Thursday, August 18, 2016 AT 04:45 AM (IST)

पंचायतीची बैठक होती. सगळेच पंच पहिल्यांदाच निवडून आले आहेत. त्यातून तरुणांची संख्या ज्यादा आहे. तेरा सभासदांमधील तीन महिला आहेत. सरपंच महिला आहे. खरं तर महिलांसाठी सरपंचपद राखीव नाही, तरी एकमताने महिला सरपंच झाली आहे. ती नव्यानेच सून म्हणून गावात आली आहे. पदवीधर आहे. कायद्याचीही पदवी घेतली आहे. समाजकार्याची आवड असल्याने तिने अभ्यासक्रम पूर्ण केला आहे. सून म्हणून गावात आल्यावर तिने काही समाजकार्य चालू केले होते. दोन प्रकारचे कार्यकर्ते असतात.

Wednesday, August 17, 2016 AT 04:15 AM (IST)

आईचं वय झालं आहे. ती गावीच असते. ती बरीच वर्षे एकटी राहाते. शेजारीपाजारी चांगले आहेत. त्यांच्यात तिचं मन रमून जातं. आम्ही नवरा-बायको नोकरी करतो. एक मुलगा आहे, तोही आता नोकरीला लागला आहे. मी पन्नाशी उलटली आहे. शिपाई म्हणून सरकारी खात्यात लागलो. नोकरी करीत पदवीधर झालो. खात्याची परीक्षा देत देत एक एक पायरी चढत गेलो. लग्नानंतर मी बायकोला शिकवलं. ती सातवीपर्यंतच शिकलेली होती. ती हुशार होती. तिने एकदम पूर्व तयारीची परीक्षा दिली.

Saturday, August 13, 2016 AT 06:00 AM (IST)

मुलीसाठी लग्नाकरिता मुलगा बघितला आहे. अलीकडे मुलीची पसंती महत्त्वाची असते. त्यामुळे तिनेही बघितले आहे. खरं तर तिने संवाद केला पाहिजे होता. त्याच्या भाषेमुळे त्याचे संस्कार आपोआप व्यक्त होतात. मुलगा बोलू लागला की त्याचे स्पष्ट विचार कळतात. त्याच्यात कोणताच वैचारिक गोंधळ नाही, त्याला मोजक बोलायची सवय आहे, त्याच्या भाषेत एक गोडवा आहे, तो गोडवा लोकसाहित्याचा आहे. परंपरागत ज्या कला आहेत, त्याची त्याला ओळख होती.

Friday, August 12, 2016 AT 05:45 AM (IST)

पेरण्या सुरू झाल्या आहेत. दरसालप्रमाणे यंदाही आम्हाला चांगल्या बियाण्यासाठी सावध राहावे लागत आहे. पूर्वी आम्ही आमच्याच पिकातून बियाणे तयार करीत होतो. त्या वेळी आम्हाला कधी फटका बसला नाही. काही बियाणे पेरल्यावरही उगवत नाही. उगवलेले सगळे वाढवायचेही नसते. खुरपन करून त्याप्रमाणे त्याची वाढ करावी लागते. जिरायती पिकेही पावसावरच अवलंबून आहेत. पाऊस वेळच्यावेळी पडेल याची काही खात्री राहिली नाही. अवेळी पडलेल्या पावसामुळे उभ्या पिकाचेही नुकसान झाले आहे.

Thursday, August 11, 2016 AT 06:00 AM (IST)

कोणतही काम करायच असलं की बायको पंडिताकडे जाऊन मुहूर्त विचारून येते. पंडिताने जी वेळ सांगितलेली असते, त्याप्रमाणे ती काम करते. तिचा यावर फार मोठा भरवसा आहे. माझा स्वभाव वेगळा आहे. मी एवढाच विचार करतो, आता हे काम करणे शक्य आहे का? मी कधीच पेरणीसाठी मुहूर्त बघितला नाही. वातारवरण बघून मी पेरणी करीत अालो आहे. मला वाटतं चांगल्या कामाला लगेच आरंभ करावा. जे काम चांगल नाही ते कसं टाळता येईल हे बघावं. मी जे काही करतो त्याचा कारण नसताना आग्रह धरत नाही.

Wednesday, August 10, 2016 AT 04:30 AM (IST)

मुलीने एक मुलगा लग्नासाठी पसंत केला आहे. आमच्याकडे अलीकडे लग्न ठरवताना मुलींचा विचार घेतला जातो. पूर्वी असा विचार घेण्याची गरजही भासायची नाही. एकतर मुलींचे लग्नही लवकरच होत असत. लग्न करायचं एकमेव कारण असायचं, घरात काम करण्यासाठी एकाची गरज असते. त्यामुळे मुलाचं लग्न केलं, की आपोआप कामाची सोय होत होती. शेतकरी कुटुंबात बायकांना पहाटेपासून कामं करावी लागतं. त्या वेळी आजच्यासारखी पिठाची गिरणी नव्हती. बायकांना पहाटे उठून जात्यावर दळण दळावं लागायचं.

Tuesday, August 09, 2016 AT 04:15 AM (IST)

माझ्याकडे एक बैल आहे. जोडीला बैल घेणार आहे. पैशाची जोडणी करतो आहे. एकवेळ पैशाचं काहीतरी जमवेन. ते कठीण वाटलं तरी जमून जातं. जोडीचा बैल एकाएकी तोंडाला फेस येऊन वारला. गावात जनावरांचा दवाखाना आहे. डॉक्टर गावातच राहतात. माझ्या बैलाला ज्या वेळी असं झालं त्याच दिवशी डॉक्टर त्यांच्या मुख्य कार्यालयातून काही निरोप आला म्हणून गेले. योगायोगाने माझी जाताना गाठ पडली. उद्याच परततो असं मला बोलले. इथे बदली झाल्यापासून त्यांनी चांगल काम केलं आहे.

Monday, August 08, 2016 AT 03:45 AM (IST)

मला एकुलती एक मुलगी आहे. तिचे लग्न होऊन ती आपल्या संसारात सुखी होती. तिला एक मुलगा आणि एक मुलगी आहे. सात एकर बागायती शेती आहे, त्यामुळे पोटापुरतं शेतीतून मिळतं. तिचा नवरा शेती आणि कामधंदा करीत आपला संसार चांगला चालवित होता. त्याला पहिल्यापासूनच अध्यात्माची ओढ आहे. त्याची लग्न करण्याचीही इच्छा नव्हती पण आपल्या आईच्या इच्छेमुळे त्याने लग्न केले. ही गोष्ट आमच्यापासूनही त्यांनी लपवून ठेवली नाही. त्यांनी आम्हाला पहिल्यांदाच हे सांगितले होते.

Saturday, August 06, 2016 AT 08:00 AM (IST)

मुलाला चांगली नोकरी आहे. त्याची बायकोही नोकरी करते. दोघांनाही चांगला पगार आहे. त्यांचे लग्न होऊन पाच वर्षे झाली. त्याना अजूनही मूलबाळ नाही. दोघेही शहरात राहतात. आम्ही नवरा-बायको खेड्यात राहातो. मला खासगी लहान नोकरी आहे. बायकोही थोडाफार संसाराला हातभार लावते. मुलाने आपल्या पसंतीनेच लग्न केलं आहे. आमची काही तक्रार नाही. कारण ज्या मुलाला चांगली नोकरी आहे, त्याला आमच्या जातीतील मुलगी लग्नासाठी मिळेलच असं नाही. तरी अशी मुलं परिचयातूनच लग्न करतात.

Friday, August 05, 2016 AT 05:30 AM (IST)

शांताबाईच्या पतीने आत्महत्या केली होती. कर्जबाजारीमुळे अनेक शेतकरी आयुष्याचा शेवट करून घेत आहेत. आत्महत्या केल्यानंतर अनेक लोक सहानुभूती दाखवतात. सहानुभूतीने सगळे प्रश्न सुटत नाहीत. त्यासाठी मदतीची गरज असते. अलीकडे जर एखादा संकटात सापडला तर त्याला सहानुभूती दाखवणारेही कमी होत आहेत. सहानुभूती राहू द्या पण त्यांची जेवढी म्हणून निंदा अगर बदनामी समाजात करता येईल तेवढी करण्यात मागे कोणी राहत नाही. यात सगळ्यात पुढे नात्यागोत्यातील लोक असतात.

Thursday, August 04, 2016 AT 05:00 AM (IST)

मुलीने लग्नासाठी एक मुलगा निवडला आहे. मुलगी पदवीधर आहे. रंग सावळा असला तरी तेजस्वी आहे. चारचौघीत उठून दिसणारी आहे. तिचं लग्न ठरविणं तसं काही कठीण नाही. चार-दोन ठिकाणांहून मागणी आली आहे. आमच्या समाजात अजून शिक्षण घेण्याचं प्रमाण कमी आहे. तरी काही कामधंदा करून बऱ्यापैकी पैसा कमावणारेही बरेच आहेत. मुलीने जो मुलगा पसंत केला आहे, तो आमच्या जातीतील नाही. आमच्यापेक्षा वरच्या जातीचा आहे.

Wednesday, August 03, 2016 AT 05:15 AM (IST)

अलीकडे माझी झोप उडून गेली आहे. नोकरीत मी समाधानी नाही. नोकरीशिवाय दुसरा पर्याय माझ्याकडे नाही. मला नोकरी असल्याने माझे लग्न झाले आहे. बायको फार शिकलेली नाही. घरच्यांनी माझं लग्न जमवलं. बायकोला मी पसंतीही कळविली नव्हती, तरी आई-वडलांच्या इच्छेमुळे लग्न करावं लागलं. माझं लग्न झालं नसतं, तर मी नोकरी सोडून काही तरी करण्याचा विचार करू शकलो असतो. यात मी बायकोला दोष देऊ शकत नाही. कारण नवऱ्यापेक्षा दुसरं कोणतंही जग तिला नव्हतं.

Tuesday, August 02, 2016 AT 05:00 AM (IST)

राजकारणात मी बरीच वर्षे कार्य करीत आहे. माझ्या पक्षात महान नेते होते. त्यांनी देशासाठी महान कार्य केलं होतं. त्यांचा आदर्श आमच्यापुढे होता. त्यांचा आदर्श डोळ्यापुढे ठेवून पक्षात आम्ही काम करू लागलो. पक्षाचे कार्य करताना आपल्याला कुठलं पद मिळावं असा विचार मनाला कधीच आला नाही. कारण विचारांसाठी पक्ष स्थापन झाला आहे. यात कष्टकऱ्यांना न्याय मिळावा हा हेतू आहे. तो सफल झाला पाहिजे.

Monday, August 01, 2016 AT 05:45 AM (IST)

गावातील काही वृद्धांनी पुढाकार घेऊन मंडळ स्थापन केले आहे. त्याचा हेतू ठरल्यादिवशी एकत्र यावं एवढाच आहे. त्यातून एकामेकांची ख्याली खुशाली कळते. सगळ्यांचा भार काही आपण कमी करू शकत नाही. ज्याने त्याने त्यातून मार्ग काढायचा असतो. हे जरी खरं असलं तरी आपले दुःख इतरांना सांगितल्याने दुःख हलकं होतं असं म्हणतात. ते खरेही आहे. केवळ दुःखच नाही तर आपला आनंदही इतरांना सांगून तो आपण उपभोगावा लागतो. आपल्या आनंदात इतरांनाही सहभागी व्हावं, असं कोणालाही वाटू शकतं.

Saturday, July 30, 2016 AT 04:45 AM (IST)

आम्ही संघटना चालवतो. खरं तर पहिल्यांदा मी एकटाच काही सामाजिक काम करीत होतो. त्या वेळी आपण अशी एखादी संघटना स्थापन करावी, असा विचार मनात आलाही नाही. काम करीत असताना आपल्याला काही समविचारी लोक येऊन मिळतात. आपल्याला त्यामुळे थोडं बळही मिळतं. याचं कारण आपण एकट्यानं एखाद्यापुढे काही मागणी केली, तर त्याचा प्रभाव त्या व्यक्तीवर पडतो असा नाही पण आपल्याबरोबर काही सहकारी असले तर त्याला अधिक बळ येतं. लोकशाहीत संख्येलाही महत्त्व आहे.

Friday, July 29, 2016 AT 08:00 AM (IST)

गावचा मी सरपंच आहे. नुकताच निवडून आलो आहे. एकमताने सरपंच झालो आहे. अलीकडे राजकारणामुळे गावातील वातावरण गढूळ झाले आहे. जातीपातीमध्ये मतभेद होत आहेत. पूर्वी मतभेद नव्हते असे नाही. त्याचे स्वरूप वेगळे होते. अलीकडच्या मतभेदाचे स्वरूप वेगळे आहे. याला खतपाणी बाहेरचे काही लोक घालीत आहेत. याची काही किंमत सगळ्यांनाच मोजावी लागत आहे. यातूनही ज्याचे हातावरचं पोट आहे, त्यांना अधिक किंमत मोजावी लागत आहे. लहानसहान कारणावरूनही भांडणं होत आहेत.

Thursday, July 28, 2016 AT 05:15 AM (IST)

बायको आजारी आहे. निदान झाले आहे. कर्करोग झाला आहे. उपचार सुरू आहेत. आता कर्करोग असाध्य राहिला नाही. तो बरा होऊ शकतो. पुढचा उपचार महाग आहे. प्रश्‍न पैशाचा आहे. सगळी सोंग आणता येतात, पण पैशाचं सोंग आणता येत नाही. हा अनुभव मला येऊन गेला आहे. तो काही नवा नाही. जी माणसं आपली आहेत ज्याच्या मदतीला आपण धावून गेलो आहोत, तीही माणसं आपल्याला मदत करताना का-कू करतात. ज्यांना आपण मदत केली, त्यांनी पैसे पुन्हा देतो म्हणूनही परत केले नाहीत.

Wednesday, July 27, 2016 AT 05:45 AM (IST)

मला दोन मुलं आहेत. मोठी मुलगी आहे. मुलगा लहान आहे. दोघात दोन वर्षांचं अंतर आहे. मुलगी आईसारखी किरकोळ देहयष्टीची आहे. मुलगा माझ्यासारखा धडधाकट असणारा आहे. मी एका सरकारी अधिकाऱ्याचा मुलगा आहे. वडील अगदी प्रतिकूल परिस्थितीतून अधिकारपदावर पोचले होते. शिपाई म्हणून सुरवात केली. आई शिक्षिका होती. मी एकुलता मुलगा. त्यामुळे समाजातील लोकांच्या माझ्याकडून आई-वडलांचा वारसा चालवावा, अशी अपेक्षा असते. मला लहानपणापासून यंत्राची दुरुस्ती करण्याची आवड होती.

Tuesday, July 26, 2016 AT 06:00 AM (IST)

आमच्या घरी जनावरांचा खरेदी-विक्रीचा व्यवसाय पिढीजात आहे. जनावरांच्या बाजारात जाऊन आम्ही खरेदी-विक्री करीत नाही. अलीकडे तर कोणताही व्यवसाय मध्यस्थाशिवाय होत नाही. मध्यस्थ हा तडजोड करतो. कोणत्याही व्यवसायात फसवणूक फार काळ चालत नाही. जो कोणी सचोटीने काम करतो तो टिकून राहतो. कोणताही व्यवसाय करताना बाजारात आपली पत निर्माण करावी लागते. ती काही एका दिवसात निर्माण होत नाही. कोणतंही काम सातत्याने करीत राहावं लागतं त्यातूनच अनुभव मिळतो.

Monday, July 25, 2016 AT 04:45 AM (IST)

आमच्या भागात सगळीकडं एकच बोलबाला आहे. जो तो एकमेकांच्या कानांत कुजबुजतो. सगळीकडं एक कुजबूज संस्कृती तयार झाली आहे. साथीच्या रोगासारखी ती सगळीकडं पसरली आहे. सांगणाऱ्याला वाटतं आपल्यालाच हे गुपित ठाऊक आहे. त्यामुळे आजूबाजूला कोणी ऐकत नाही ना याचा अंदाज घेऊन कानांत हळूच सांगतो आहे. एका गावातून दुसऱ्या गावाला ही कुजबूज संस्कृती पोचली. खेड्यात कोणतीही गोष्ट लपून राहत नाही. आमच्या घरापर्यंत ही बातमी केव्हाच पोचली.

Saturday, July 23, 2016 AT 05:00 AM (IST)

माझ्याकडे एक गृहस्थ येतात. माणूस उमदा, दिलदार, इतरांना मदत करणारा आहे. चाळीशी उलटून गेली असावी. पण तिशीमधील तरुण वाटतात. माझा मोठा भाऊ आणि वडील बैलगाडीतून निघाले की अनेकांना वाटायचं हे भाऊ आहेत. वडील आणि मोठा भाऊ नेहमी बरोबर असायचे. त्यांची दीनचर्या ठरली होती. ते पहाटेच उठायचे. जनावरांचे शेण काढून आंघोळीला नदीवर जात. नदीत तासभर पोहत. माझ्यात आणि मोठ्या भावात बारा वर्षांचं अंतर आहे. आम्ही दोघेच भाऊ आहोत. वडलांची इच्छा मला पहिलवान बनविण्याची होती.

Friday, July 22, 2016 AT 06:00 AM (IST)

मुलांना वाचण्याची आवड नाही अशी एक सार्वत्रिक तक्रार आहे. दर पिढीच्या आवडीनिवडी बदलतात. कारण ते ज्या काळात जगत असतात ते त्यांना हवं असतं. बरीच पुस्तके ही कालबाह्य होतात. काही मोजकीच पुस्तके ही प्रत्येक काळाशी सुसंगत असतात. त्यातून प्रत्येक मुलाच्या आवडीनिवडीही वेगवेगळ्या असतात. याचा विचार करून मुलांना वाचण्याची गोडी लावली पाहिजे. एकदा गोडी लागली, की त्याचे व्यसनच लागतं. वाचनामुळेच मनुष्याचे जीवन समृद्ध बनते.

Thursday, July 21, 2016 AT 06:30 AM (IST)

मुलगा, आई आणि आजी शेतावरील घरात राहतात. मुलगा नुकताच पदवीधर झाला आहे. बारा एकर एका ठिकाणी बागायती शेती आहे. आजी ही आईची आई आहे. तिची दहा एकर शेती मुलीच्या नावाने तिने केली आहे. मुलाने आपल्या शेतीतच काम करावे, असे आईचे मत आहे. एक बैलजोडी, एक म्हैस, एक गाय आहे. दोन नोकर कायमचे आहेत. त्यांना शेतावरच राहण्यासाठी घर दिले आहे. त्यांच्या बायकाही शेतात काम करतात. त्यांना मजुरीही चांगली मिळते. हंगामाप्रमाणे काही मजूर लागतात.

Wednesday, July 20, 2016 AT 05:45 AM (IST)

आमच्या घरी एक नवी गाय आणली आहे. खिलारी जातीची आहे. देखणी आहे. गावातीलच एका शेतकऱ्याने माझ्या भावाला गाय दान दिली आहे. आमच्याकडे गायीला विकत नाहीत. गायीचं दूधही विकत नव्हते. वासरच गायीचं दूध पीत असत. जे काही दूध काढलं जाई त्यावर हक्क हा घरातील लहान मुलांचा असायचा. आर्य हे गोपालक होते, असं म्हणतात. श्रीकृष्णही गायीच राखत होता. गायीचं दूध पचायला हलकं असतं. त्यामुळे लहान मुलांना देतात. गावातील शेतकऱ्यांकडे म्हशी मोठ्या प्रमाणात आहेत.

Tuesday, July 19, 2016 AT 05:30 AM (IST)

माझी तालुक्याच्या गावी नेमणूक झाली होती. नोकरीची गरज होती. नोकरी मिळाली होती. गावी तीन एकर शेती आहे. आमचा भाग तसा दुष्काळी आहे. आई-वडील मिळेल ते काम करतात. गाव सोडून ते कुठेही जात नाहीत. बरेच लोक गाव सोडून कामासाठी बाहेर गेले आहेत. पोटापुरतं शेतातून येतं. मीही त्यांच्याबरोबर काम केलं आहे. पदवीपर्यंतचं शिक्षण घेण्यासाठी मला अनेक कामं करावी लागली. तालुक्याच्या ठिकाणी नुकतंच कॉलेज सुरू झालं होतं. तिथे कमवा आणि शिका योजना होती. तो थोडा आधार होता.

Saturday, July 16, 2016 AT 04:30 AM (IST)

 
 
About Us | Contact Us | Advertise With Us | RSS
© Copyrights Agrowon.com - All rights reserved.
of
Powered By: